Misschien dacht die jager dat-ie een gans met een kromme snavel in het vizier had. Klaarblijkelijk was de man te goeder trouw, want hij heeft het zendertje dat de lepelaar droeg, netjes ingeleverd bij een vogelaar.

Bij Natuurmonumenten, waar ze Harrie zijn TomTommetje om zijn nek hingen en hem vervolgens goede reis wensten, zijn ze nu in rouw. Of de restanten van Harrie in de paté dan wel de soep terecht zijn gekomen weet ik niet. Dat ware wellicht het beste, want dan is zijn noodlot niet geheel nutteloos geweest.

Ik weet niet of er bij u een lampje ging branden, maar altijd als er een dier in het nieuws is, denk ik aan de Fabeltjeskrant.

Zo ook nu.

Want Harrie (Harry) Lepelaar was de eigenaar van het pretpark, te herkennen aan het lapje voor zijn rechteroog, gabber van Piet de Pad. Ze werkten allebei een tijdje voor juffrouw Ooievaar, maar kregen daar genoeg van en verkasten pardoes naar een ander bos.

Harrie zat drie jaar in de Fabeltjeskrant, om in 1974 spoorloos te verdwijnen. Vijfendertig jaar na dato weten we nu de oorzaak van zijn verdwijning: ook die Harrie had Frankrijk moeten mijden op weg naar zijn Afrikaanse overwinteringsadresje.

Weten die Fransen veel wat de Fabeltjeskrant is.

Posted: November 8, 2009 10:36 AM (258 words).  Tweet 

Leon Krijnen
Verslaggever bij BN DeStem. Schrijft over defensie, fotografie, mensen, de zaterdag column en doet de techblog Interface. Publiceert op DutchCowboys/Leon. Maakt ook een serie over mooie Brabantse café's. Op Krijnen.Com publiceert hij vanaf 1995 van alles wat. Rijdt racefiets of een van zijn oldtimers, Dorus Dream, of de ouwe trouwe W 180. Gek op Apple.
| Google + | Facebook | Twitter |