November 30, 2004

Batching up, batching down

I'm still working on my new version of ImageFolio. After having been running one instance on my own domain, and having installed eleven licensed copies on one of our newspaper servers, I was very familiair with the 2.1 version that I've been working with since january 2000, when I started working with ImageFolio. Too familiar, is seems; working with IPTC, the batch upload mod and the multi user mod requires a totally different approach, a different way of thinking in some areas.
The batch upload and resizer works flawless; so good that when I have to make a new photoalbum for the newspaper, I batch upload the original pictures to my 3.1 version and when it's done, I download (and delete) the server side resized mages and thubmnails, and upload them again to photoalbum server, where we're still running 2.1. Beats thumbnailing in Fireworks or Paint Shop Pro for sure, cause all you have to do is upload and that's it.
Still looking for a server side script - or a local running application - that can read and import the captions from the old flat file database and write them as PTC tags. Next place to go: the ImageFolio message board.

Not today I'm afraid; our network is a total disaster today. We haven't been able to do anything since noon, and one of the spare sites I can reach is this one. Don't ask me why; I haven't got a clue. This domain is hosted on a machine somewhere in Virginia, but while I can't get to Google (and my mail) or any other American website, and while my machine cannot reach Verio, I arrive here one way or another and the user interface works. Now how the ...? I supposed our DNS was down, and that my websites IP number was in my hosts file, but its not. I haven't got the faintest idea what's wrong, but while IT is working on it I count my blessings and call it a day now.

 Posted: November 30, 2004, 01:16 AM | Comments (0) |

November 27, 2004

Wimax: speel zelf voor provider en telefoonboer

Een van de kenmerken van ouder worden is dat je er mettertijd achter komt, dat je maar weinig blijkt te weten van dingen waar je veel verstand van dacht te hebben. Het is dus de vraag waar dat 'wijzer' in 'ouder en wijzer' op slaat.
Vooral qua internet, waar dagelijks zo mogelijk nog sneller dan virussen nieuwe dingen en standaarden opduiken, valt het soms niet mee om bij te blijven.
Bijhouden wat reilt en zeilt op internet is een eindeloze ratrace van kennis. Via een groot aantal vaste etappeplaatsen op het web, afgewisseld met spelonken en krochten die soms slechts een maal bezocht worden of die daarna in het etappeschema opgenomen worden.

Aan bookmarks doe ik al jaren niet meer; te veel gedoe als je achter meerdere machines zit, lastig met werken op verschillende locaties. Veel handiger is een persoonlijk startpunt dat je ergens op het web parkeert, al dan niet achter username en password.
Voor de liefhebbers: de mijne is een template in MovableType, zodat alle URL's in de MySQL database staan en door het publishing system naar een plek gepushed worden waar ik overal ter wereld bij kan. Wel eerst even inloggen, want er staan prive-stekken bij.
Die pagina is het startpunt van mijn dagelijkse ritjes, iedere dinsdag naar de uitstekende IT-bijlage van de Sydney Morning Herald, iedere donderdag naar de New York Times, voor de nieuwe Circuits. Verder zijn er de regelmatige stops zoals bijvoorbeeld Cnet, WebWereld, de Digitale Revolutie, NetCraft, MovableType, CGI-Resources, PerlKoders, Bob Cringely, Brandon Fuller, DutchCowboys, G4TechTV en onregelmatige uitstapjes naar tientallen webdesign sites.
Of het helpt? Je pikt er altijd wel weer iets nieuws op, maar het probleem is dat het te veel is. Dus moet je selectief te werk gaan en daarom mis je wel eens iets. Dat is geen ramp, want tussen al die nieuwigheden zit een groot aantal dingen waarvoor het label 'hype' te veel eer is en die op korte termijn vanzelf weer verdwijnen. Wat goed of nuttig is overleeft en komt later vanzelf bovendrijven.
Neem bijvoorbeeld dat gedoe met die draadloze standaarden. Ik weet dat het er is en zo ongeveer wat het kan, maar toen je in het ene na het andere computermagazine werd doodgegooid met de verschillen tussen de WiFi standaarden 802.11a, 802.11b en 802.11g, ben ik geeuwend afgehaakt. Het kwam toch allemaal ongeveer op hetzelfde neer. De verschillen zaten hem in snelheid, waarbij je een ding zeker weet: als je zelf een draadloos netwerk probeert aan te leggen, zal het wel lukken, maar zodra je het probeert te installeren voor je zwager, sta je na een dag vruchteloos aankloten op het punt de hele handel het raam uit te kieperen.
In dit specifieke voorbeeld vraag ik me overigens nog steeds af of de Bredase PTT-centrale, waar hij pal tegenover woont, de boosdoener is geweest. Rij uit nieuwsgierigheid zelf maar eens met de autoradio afgesteld op een willekeurige FM-zender over Oude Vest en Keizerstraat. Driehonderd meter voor dat gebouw wordt de zender weggedrukt en pas op de Vlaszak komt-ie ruisend en stotterend terug. Het lijkt wel alsof ze daar een radarinstallatie uit de Koude Oorlog op het dak hebben staan!
Hoe dan ook, terwijl we ons voordeel doen met die WiFi standaarden of intussen gillend van frustratie zijn teruggegaan naar een goedkoper en betrouwbaarder bekabeld netwerkje, zijn er alweer nieuwe protocollen gearriveerd. Zoals bijvoorbeeld Wimax en Wibro, beide gebaseerd op IEEE 802.16. Zonder al te veel technische details: met Wimax kun je een signaal van tientallen megabits per seconde over enkele tientallen kilometers naar vaste ontvangers versturen, met Wibro naar ontvangers die zich intussen ook nog met een kilometer of zeventig per uur voortbewegen.
Het eerste protocol is dus bijzonder geschikt voor internetters in het buitengebied, die tot nog toe verstoken zijn breedbandverbindingen, het tweede is bij uitstek geschikt voor mobiele breedband.
Goed nieuws voor wie met een modem op een boerderij zit, maar slecht nieuws voor de telefoonmaatschappijen die enkele jaren geleden op die veilingen miljarden hebben betaald voor vergunningen en verwachtingen die op nu achterhaalde techniek gebaseerd waren. Met Wimax kan iedereen met een beetje gevoel voor techniek met een minimum aan investeringen een winstgevende combinatie van internetprovider en telefooncentrale beginnen die een hele stad of provincie bedient.
Nog erger voor die telefoonmaatschappijen als er een nieuwe medespeler met geld en massa in duikt. WalMart bijvoorbeeld heeft in Amerika ruim 3000 supermarkten die allemaal aangesloten zijn op het eigen snelle netwerk. Als WalMart in iedere zaak een Wimax hotspot zet, dan is het in een klap de grootste concurrent van álle telefoonmaatschappijen in de Verenigde Staten. 'En als WalMart het niet doet', aldus internet analist Bob Cringely, 'dan doet McDonald's het wel. Die hebben 15.000 filialen en zodra die begrijpen waar het om gaat en hoe simpel het is, dan zal niets ze tegenhouden.'
Over een andere hype gesproken: Craigslist is hot, behoort zomaar tot de twintig best bezochte sites van Amerika. Een simpel soort advertentie bulletin board, inmiddels in Europa en zelfs in Nederland gearriveerd. Ik ben bang dat CraigsList aan zijn eigen succes ten onder zal gaan. U kunt zich voorstellen van wat voor soort postings de sectie contactadvertenties inmiddels uitpuilt en als ook andere afdelingen uit beginnen te puilen van spam, dan gaat de lol er snel van af.
Zie Amsterdam; wat heeft zoeken op die Craigslist voor zin, als er bij de aangeboden auto's wrakken in Californië opduiken en naast een voostel tot huizenruil tussen Barcelona en San Francisco?

 Posted: November 27, 2004, 01:17 AM | Comments (0) |

November 23, 2004

ImageFolio up to date now

I've upgraded ImageFolio from my very old 2.0 release straight up to the 3.1 Pro. After hacking around for a few days, I'm finally getting the grips on the system. Everything works now, including the batch upload mod, batch thumbnail mod, postcard mod, post it mode. Still some minor things I either don't understand, or that don't work as they should, but man, what a beautiful system.

With this version we have the built-in ability to sharpen, crop, resize, and reformat jpg, tiff, psd and other image formats on the fly, to produce thumbnail and preview images, in batch or manual format, without any need for PhotoShop of PSP for the thumbnailing. If you still want to do that before uploading, either over the front end (the user interface) of the backdoor (through ftp), no problem.
And of course now he have IPTC: adding searchable keywords, captions, and thumbnail captions into the digital media, instead of next to it. If the photoalbums look a bit weird every once in while, thats because I'm busy hacking imageFolio. Eventually all pictures will have their own IPTC information; but first I'll have to I find another reliable batcher that converts my old index of keywords and captions into IPTC.
Also new: the thumbnail island (on left right here), parsed by ImageFolio, that has replaced my old thumbnail randomizer.
I'm calling it a day now; gotta do some more real renovations in my real renovators delight :-)

 Posted: November 23, 2004, 12:31 AM | Comments (0) |

November 19, 2004

De Wired cd: rip, sample, mash, share . . .

Beastie Boys, David Byrne, Zap Mama, My Morning Jacket, Spoon, Gilberto Gil, Dan the Automator, Thievery Corporation, Le Tigre, Paul Westerberg, Chuck D with Fine Arts Militia, The Rapture, Cornelius, Danger Mouse & Jemini, DJ Dolores, Matmos.

Als een nummer van een of meerdere voorgaande groepen of artiesten u iets lijkt, ren dan naar de kiosk en koop de Wired van november.

Het is met 8 euro 75 geen goedkoop blad, maar terwijl je iedere maand al waar voor je centen krijgt, is het novembernummer het geld dubbel en dwars waard door wat er in zit: The Wired CD.

Niet het obligate schijfje software dat bij ieder computerblad als trekkertje is bijgevoegd, meestal met gratis versies van programma's die intussen alweer een nieuwe release gezien hebben, naast demo’s van nieuwere programma’s en spellen. Op de internetredactie bengelen er weer bijna driehonderd aan de kapstok: de oogst van 2004 aan demo’s en persberichten.
Over ludiek gesproken: een practical joker had op de site van Microsoft het formulier ingevuld voor een gratis exemplaar van service pack 2. Na de bevestiging klikte hij uit balorigheid een paar honderd keer terug op de verzendbutton. Je zou verwachten dat als zoiets een computer niet opvalt, de chimpansee die de stickers op de enveloppen plakt een lichtje opgaat. Niet dus: twee dagen later kwam er een telefoontje van het postkantoor: dat er drie bomvolle postzakken van Microsoft opgehaald moesten worden, want de postbode had geen zin om honderden enveloppen een voor een in dezelfde brievenbus te stoppen.
Op de eerste cd van Wired, uitgeroepen tot het beste magazine van Amerika, geen software, maar muziek. Zestien nieuwe nummers van zestien artiesten of bands van naam. De cd heb ik nu een paar dagen in mijn auto zitten en hoewel niet alles naar mijn smaak is, bevalt-ie wel. Of hij die 8 euro 75 waard was, moet u zelf maar uitmaken, maar dat bedrag leg ik iedere maand voor Wired neer, maar muziek krijg je er nu gratis bij. Daarnaast zou het wel eens een collectors item kunnen worden, want het is de eerste die op een dergelijke schaal gratis verspreid is onder twee nieuwe vormen van licentie. Nadat u de cd geript heeft, zou u hem in moeten lijsten en aan de muur hangen: als symbool voor het zwaard dat de platenindustrie de definitieve nekslag heeft toegediend: de creative common license.
'Rip, sample, mash, share’, dat mag er allemaal mee, en Buma/Stemra heeft er niks mee te maken. De song rippen, kopieren, op je eigen website beschikbaar stellen, samples knippen voor je eigen muziek en die vervolgens publiceren en verspreiden, het mag allemaal. Er is op dit moment door de organisatie een dozijn verschillende common licenses gecreëerd, op de muziek op de cd zijn er twee van toepassing. De Beastie Boys, Chuck D and My Morning Jacket gingen akkoord met de noncommercial sampling plus license: hun werk mag op niet-commerciele wijze verspreid worden en in stukken geknipt worden voor niet-commerciële sampling. Met andere woorden: deze drie liedjes kun je naar hartelust kopieren, verspreiden, verkrachten, kopieren en verspreiden, maar je mag er nooit op enige wijze geld voor vragen.
De andere dertien artiesten gingen een stap verder: dat werk is ter beschikking gesteld onder de sampling plus license. Daar mag mee wat met de licentie in voorgaande alinea mag, maar als je een stuk uit deze dertien songs knipt en dat opneemt in een nieuwe compositie, dan mag je daar wel geld voor vragen. Er zijn wel restricties aan verbonden, ze mogen bijvoorbeeld niet in een advertentie worden gebruikt en het nieuwe werk moet highly transformative zijn, het mag dus niet al te veel op het origineel lijken. Hoeveel maten en tonen, dat is te vinden in de kleine lettertjes van de licenties.
De redactie van Wired is bijna een jaar bezig geweest is om de cd gerealiseerd te krijgen en om de artiesten overtuigd te krijgen van het nut van de licentie van de toekomst. Niet alleen van nut voor muzikanten, maar voor iedereen die wel eens iets creatiefs produceert: fotograaf, dichter, schrijver, schilder, filmer, dj, video dj, zij allen kunnen hun voordeel doen met een van de common creative licenties. Weggeven, terugkrijgen, ruilen, hergebruiken, veranderen, vernieuwen, zonder last van en ruggespraak met juristen en advocaten.
Wired wijst erop dat de zestien overblijvers van de ruim vijftig benaderde artiesten voordeel putten uit het gegeven dat Wired in een oplage van 750.000 wereldwijd verspreid wordt en dat ze via internet miljoenen mensen zullen bereiken. Daar zit wat, want van Paul Westenberg had ik bijvoorbeeld nog nooit iets gehoord, maar diens Looking Up in Heaven smaakt naar meer, dus daarom zou ik van hem via iTunes een cd kunnen kopen.
Dat laat onverkort dat ze hun werk weggegeven hebben en het risico lopen dat een ander nummer met een sample eruit nummer een wordt en dat ze daar geen cent voor zullen vangen.
Het is de vraag of de creative commons aan gaan slaan en er over tien of twintig jaar nog platenmaatschappijen bestaan. Goedkoop professioneel opnemen wordt tenslotte steeds simpeler, daar heb je geen platenmaatschappij of studio meer voor nodig en voor het verspreiden heb je internet.
George Michael is niet de enige die nooit meer een plaat voor een platenmaatschappij zal maken. Steeds meer jonge groepen en artiesten, vooral in Amerika, nemen het heft in eigen handen. Zelf opnemen, zelf via internet verspreiden, op basis van de kwaliteit naam en faam vergaren en via merchandising en optredens geld verdienen.
U kunt alle nummers in mp3 downloaden vanaf www.bndestem.nl. Gratis, ook voor niet-abonnees, want we mogen er op geen enkele manier geld voor vragen. Bye bye, platenmaatschappijen.

 Posted: November 19, 2004, 11:11 PM | Comments (0) |

November 13, 2004

Net Force; welkom in het digitale vagevuur

Iedereen die iets met internet te maken heeft, zowel de door zijn baas daartoe verplichte professioneel als de dwangmatige amateur, zou de Net Force serie van Tom Clancy moeten lezen. Vanaf het eerste boek, dat dezelfde titel als de serie zelf draagt (Net Force) tot en met de laatste (Book 9) dat bijna in de winkel ligt. In Net Force komen, net zoals in de inmiddels beëindigde serie Ryanverse, die met The Hunt for Red October begon en die om Jack Ryan draaide, steeds dezelfde hoofdpersonen aan bod. Maar waar de tien opvolgers van Red October zich in het verleden afspeelden, zij het niet in een consequente volgorde, zijn de tijdlijnen van Net Force in beton gegoten: tien jaar in de toekomst.

Book Nine speelt in 2014 en als de voorspellingen van Clancy en zijn co-writer Steve R. Pieczenik kloppen, heeft Amerika er naast FBI, CIA en NSA een nieuwe en belangrijke super overheidsdienst bij: Net Force. Want nog voor 2010 vormen alle op internet samenwerkende computers de nieuwe supermacht. Wie het op computers en internet voor het zeggen heeft, controleert de wereld. Op internet zijn nieuwe wetten van kracht, en Net Force zorgt ervoor dat ze nageleefd worden, en overtreders opgespoord worden.
Als u dat vergezocht lijkt, moet u maar eens even goed na gaan denken wat internet op dit moment al betekent, wat er zich op dit moment allemaal afspeelt op het net, of op welke manieren er misbruik gemaakt kan worden van het web. Wat voor een ramp het zou zijn als het - al dan niet dankzij cyber terrorisme - voor kortere of langere tijd geheel of gedeeltelijk tot stilstand zou komen. De implicaties gaan verder dan u zich voor kunt stellen, zelfs voor bedrijven en instellingen die denken dat hun data-verkeer zich via dure alleen voor hen bestemde en beveiligde huurlijnen afspeelt.
We kunnen alleen maar hopen dat de door Clancy en Pieczenik geschetste verschillende vormen van misdaad en terrorisme toekomstbeeld blijven, en tegelijkertijd mag je hopen dat Net Force er zo snel mogelijk komt. Er zijn al te veel voorbeelden geweest van Clancy die uitgekomen zijn en dat zijn Boeing zich in het Witte Huis boorde in plaats van het Pentagon, dat is bijzaak. Bovendien was ook dat scenario uitgekomen als het vierde op 9 september 2001 gekaapte vliegtuig niet in Penssylvania was gecrasht maar in Washington. En wie The Sum of all Fears gelezen heeft (de film is gebaseerd op een ander scenario) volgt de huidige problematiek over de verrijking van uranium in Iran met meer dan bijzondere belangstelling.
Het mooiste baantje in Net Force is dat van supernerd Jay Gridley, de man die meer van computers en code weet dan Stradivarius van de ingewanden van een viool. Als je leest over wat voor spullen Gridley de beschikking heeft, zou je met alle plezier in een klap tien jaar ouder willen worden. Hij kan, wanneer dat nodig is, onbeperkt over Cray supercomputers beschikken en wat die over tien jaar kunnen is nu nog nauwelijks te bevatten.
Het leukste van het werk van Gridley: zijn werk speelt zich altijd en consequent in VR af: Virtual Reality. Als er een code gekraakt moet worden, verhuist hij naar VR, hetzij door z'n kop met voorzetbril en koptelefoon in te pakken, hetzij in een van zijn holografische VR kamers.
Ik heb nooit iets met computerspelletjes gehad - op mijn machines geen games te bespeuren - maar toen ik in maart in Hannover in hal 25 terecht kwam, heb ik daar uren gefascineerd doorgebracht bij de World Cyber Games. Honderden nerds die elkaar bekampten op een netwerk en wie de voorronden overleefde, mocht een duel met een ander uitvechten op een scherm van tien bij tien meter in de verduisterde zaal. Zelfs op die afmetingen rolden de beelden vloeiend en bliksemsnel over het beeld, dankzij de snelste homecomputers van de huidige generatie. Zo'n spel grijpt je, je gaat erin op en intussen probeer je je voor te stellen, hoe het er daar op de Hannover Messe, in de VR wereld van Jay Gridley, in 2014 toe zal gaan.
Als Gridley iets moeilijks moet zoeken of oplossen, slingert hij een van de door hemzelf geschreven VR programma's aan via een gesproken commando: 'computer; enter scenario ...'.
Net Force heeft via de Turkse geheime dienst een disk (wat een ouderwets ding in 2014!) ontvangen en daar staan geheimen op die via allerlei ingewikkelde algoritmes beveiligd zijn en die gekraakt moeten worden. Jason verhuist naar het Californië van 1850, tijdens het hoogtepunt van de Gold Rush. De inhoud van de schijf wordt een vracht erts en het zeven kan beginnen.
Met VR wordt een oude droom van H.G. Wells bewaarheid, door professor Barabas in Suske en Wiske ook al opgevoerd, een droom waar alle kinderen en vele volwassenen vaak stiekem op gehoopt hebben: de Time Machine. Zie in wat voor schijnwereld een uit de kluiten gewassen huis, tuin en keuken Dell van 2004 je kan doen belanden en probeer je voorzichtig voor te stellen wat de mogelijkheden over tien jaar zijn. Wie er nu het geld voor over heeft en voor zichzelf een klein kamertje maakt met een mooi plasmascherm of een beamer, een gezonde geluidsinstallatie en een breedbandverbindig, kan het voorportaal van zijn eigen tijdmachine inrichten.
Binnen een paar jaar past het klimaat zich in dat kamertje aan uw scenario aan en worden er ook passende geurtjes verspreid. Terwijl we dat het digitale vagevuur noemen is het wachten op de VR scenario van Gridley, die we straks kunnen downloaden zoals de nieuwste games van nu.
De vraag is of dat vagevuur het voorportaal van uw hemel of van uw hel is. Want een andere voorspelling dringt zich vanzelf op: ook de ontwikkeling van virussen en virusmakers staat de komende tien jaar niet stil. We zullen Net Force straks hard nodig hebben.

 Posted: November 13, 2004, 09:12 PM | Comments (0) |

November 12, 2004

Movable Type: waar blijft Captcha!?

Deze bijdrage is geschreven op verzoek van de redactie van www.dutchcowboys.nl

Met andere blogs of weblog systemen heb ik geen ervaring, en dat zal er ook niet van komen, nadat ik ruim een jaar geleden MovableType geinstalleerd heb, en verslingerd ben geraakt aan dat prachtige publishing system. Je kan er mee wat je maar kan verzinnen, en iedere dag ontdek ik nieuwe trucs en mogelijkheden.
MT is een management systeem dat een site bouwt op basis van de content die in een database wordt opgeslagen. De meeste gebruikers zullen op een Linux platform met MySQL werken, maar het schijnt ook ook op een Windows server/SQL te willen draaien. Verder kun je MT op Linux/Free BSD/Unix ook met andere databases dan MySQL samen kan laten werken. De mijne draait op Free BSD/Apache/MySQL, altijd zonder problemen.

Tot versie 3.0 (inmiddels zijn we bij 3.121) parste MT vanuit de database statische files en indexen, maar vanaf versie 3.0 (default dan wel per individuele index) kun je kiezen of je de content statisch of dynamisch wil. Kies je statisch dan worden er .htm, .html of .shtml files en indexen gemaakt, kies je dynamisch dan worden er .php files gemaakt, van waaruit de database vervolgens bij iedere klik van een bezoeker dynamisch benaderen wordt. Beide methoden hebben hun voor- zowel als nadelen, zodat de marketing van Six Apart, het groeiende bedrijf van echtpaar en makers Ben en Mena Trott, met deze mooie kreet de markt op gegaan is: MovableType 3.0, The Best of Both Worlds!

De populariteit van MT heeft een nadeel: het relatieve nieuwe verschijnsel comment spam. Wie net een Movable Type is beginnen te draaien komt daardoor weleens in de waan te verkeren dat zijn site razend populair, gemeten naar de immense hoeveelheden commentaar die er al snel nadat het systeem up is, op geplaatst worden. Het gaat daarbij vooral om reclame voor viagra (en aanverwante soorten stijfsel), naast reclame voor casino's, financieringen, vele vormen van porno. Niet veel nieuws onder de zon; het is dezelfde spam waarmee alle mailboxen ter wereld geteisterd worden, alleen wordt deze rommel niet in een mailbox geplaatst, maar rechtstreeks onder de entries op je website.

De uniformiteit van Movable Type installaties is hier waarschijnlijk mede debet aan: ik vermoed dat de spammers hun robotspiders loslaten op de voor de hand liggende paden en de structuur van de gemiddelde Movable Type installatie, en vervolgens de comment forms vervuilen. Aan de andere kant; ik weet niet of bloggers die gebruik maken van andere systemen (Pivot, PHP Nuke, Bzero, Live Journal, Userland Radio) te kampen hebben met dezelfde hoeveelheid spam, dus misschien doet bovenstaand opgeld voor meer systemen.

Hoe dan ook; je begint gauw genoeg te krijgen van die flauwekul. Uiteraard biedt MT verschillende vormen en mogelijkheden van protectie.
1. Je kunt om te beginnen kiezen of je wel of geen comments toestaat. Geen heb je helemaal nergens last van , maar ja, wat is een blog zonder comments? Ik zie wel verschillende MT installaties die gefrustreerd hun comment fields weggescript hebben, en inplaats daarvan via een mailform (wordt kennelijk nog niet als zodanig herkend door de spam robots) comments verzamelen en via de beheersinterface aan de achterkant de comments aan de entries op het front end toevoegen. Omslachtig, niet zoals je het zou willen, maar je moet toch wat en het werkt goed; en het enige wat je moet doen is het 'comment' linkje naar het mail form linken.

2. Alleen maar comments toestaan van hen die een TypeKey identity hebben. TypeKey is een met SixApart samenwerkende organisatie, waar je jezelf gratis aan kan melden voor zo'n id, en als je die hebt en de MT webmaster heeft TYpeKey geactiveerd in zijn systeem, dan worden comments van wie zo'n sleutel heeft, naar keuze automatisch geplaatst. In het configuratiescherm van MT zijn daar verder wel wat mogelijkheden die qua structuur op allow/disallow lijken, zodat je daar even goed moet nadenken wat je aan het doen bent. Zoals niet geregistreerde bezoekers wel of niet toestaan, en zo ja, of zo nee, wel of niet gemodereerd, wel of niet met verplichte gegevens, en wel geregistreerde bezoekers wel of niet zus of zo. Het een in die settings heeft soms gevolgen voor het ander, dus hier goed opletten.

3. Wie gespamd wordt, en dat worden we allemaal, kiest al snel voor gemodereerd; alle comments komen in een wachtrij te staan. Op die wachtrij kun je verschillende filters loslaten, waaronder een selectie op IP nummers. Die IP nummers kun je vervolgens selecteren zodat ze in de toekomst geblocked worden, maar veel levert dat niet op; de grote spammers wisselen constant van ip-nummer, zodat je nog steeds iedere dag met de hand batches nonsens aan zit te vinken en te deleten.

4. Jay Allen heeft de MT Blacklist plugin geschreven. Daarover kan ik u niet veel melden, behalve dat ik daar zeer wisselende reviews over gelezen heb. Variërend van 'perfect werkend, als het eenmaal goed geconfigureerd is', tot veel wanhopige kreten om hulp op de support fora omdat er van alles fout gegaan is tijdens mislukte installatiepogingen. Dat zegt niet alles, maar de reden dat ik er nog net aan begonnen was omdat ik mijn 2.6 versie van MT een tijd heb doorgedraaid nadat de developer versie 3.0D al beschikbaar was, en MT Blacklist is niet backwards compatible.

5. Toen ik de 3.121 versie van MT geinstalleerd had en uiteindelijk toch maar besloten had om aan Blacklist te beginnen, want je moet toch wat als je verzuipt in de comment spam, belandde ik bij toeval op de website van Brandon Fuller. Aanleiding was een stukkie in een Apple Magazine over leuke plug-in die hij geschreven had voor i-Tunes: 'Now Playing'.

Die plug-in pakt de MP'3 tags van waar je op dat moment in i-Tunes naar zit te luisteren, in XML op, stuurt dat pakketje naar je webserver, en vandaar parst een PHP scriptje het naar het plekkie op je blog wat je daarvoor bestemd hebt. De plug-in kijkt of er een hoesje staat bij Amazon, of bij de iTunes winkel, of bij Barnes and Noble, en pakt de image erbij, vergezeld naar een link naar de song in de database van Amazon en/of iTunes. Leuk, en als jezelf aanmeld als affiliate bij iTunes en Amazon verdien je er, wie weet, ooit nog een cadeaubon of een paar dollar mee :-)

Dat script gekocht bij Brandon - een tien dollar donatie via PayPal - wilde ik een comment plaatsen op zijn mooie website, toen ik daar iets ontdekte wat me bijzonder intrigeerde: Brandon had zelf de perfecte anti-spam oplossing op zijn zijn MT weblog gemaakt: Captcha!

U kent het verschijnsel: de server genereert een willekeurig plaatje in het formulier. De tekst die erin geparsed wordt, dient u in een extra field voor de submit button in te voeren, en als u dat fout doet, wordt de comment geweigerd. Mensen kunnen zo'n tekst in een image wel lezen, computers (nog) niet. Als ze dat wel kunnen, is het pad naar een andere oplossing vrij simpel: je zet er een foto neer van een centerfold naast een heks en vraagt aan de bezoeker wie de mooiste is: links of rechts? Of zoiets.

Captcha! Dat moest ik hebben, maar hoe? Mailtje naar Brandon komt terug met een link naar een een .tar file, uitgepakt een summiere handleiding en een paar files. Zonder steun en garanties, want daar heeft-ie nog geen tijd voor en perfect is het nog niet. Belangrijkste overweging: de installatie is allesbehalve simpel en hij heeft geen tijd om een handleiding te schrijven, laat staat om ondersteuning te geven. Wel is hij in onderhandeling met Six Apart, zodat Captcha! wellicht in een volgende release geimplementeerd wordt.

Toch maar aangeslingerd, want als het werkt is het te mooi om waar te zijn, en hoef ik niet meer aan Blacklist te beginnen. Na twee pogingen in twee dagen werkt het ook nog, met tussen de bedrijven door een enkel antwoord van Brandon op mijn vraag waarom dat ene fieldje steeds maar achter de submit button opduikt inplaats van ervoor: 'forgot about that, you can't use captcha with those templates'.
Met andere woorden; zoek het zelf maar uit, overigens begrijpelijk, en niet onvriendelijk bedoeld. Pielen dus maar. Verschillende templates van 2.6 en 3.0 mengen blijkt uiteindelijk de oplossing; ik ben in een klap van álle comment spam af, kan TypeKey deactiveren, en hoef niet meer aan Blacklist te beginnen. 'Perfect. Glad you persevered through it', laat Brandon een dag later weten.

Mazzel was het ook, blijkt enkele dagen later als ik een bevriende MT blogger, die er niet uitgekomen is, laat weten dat ik het voor hem wel even zal fiksen, want ik weet nu immers hoe het moet. Zelfoverschatting; het viel vies tegen; iets andere paden, iets anders ingericht; een kleine crime, uiteindelijk wel met het beoogde resultaat.

Movable Types users die erom zitten te springen; laten we hopen dat-ie in de volgende versie van MT is opgenomen. Ik heb de vraag naar Six Apart gestuurd en wacht met belangstelling op het antwoord. Het enige wat ik U op dit moment aan kan raden is om dezelfde vraag daar te deponeren: waar blijft Captcha!?

 Posted: November 12, 2004, 09:05 PM | Comments (0) |

November 10, 2004

PB spamfree

PB spamfree as well now, thanks to the Captcha kit and kaboodle from Brandon. It took me considerable more time and effort to get it running on PB's site than I expected. Strange, because I didn't expect any trouble beforehand, logging into exactly the same MT version (3.121) as mine. One would expect two of the same MT versions behaving exactly the same, apart from the differences in paths. Because I've got a lot off cgi-stuff running (my illustrious colleague Henk van Ess dubs me the cgi-beast) I've installed MT in a cgi-local subdirectory, calling all my static files from another directory outside cgi-local. Other MovableType bloggers probably run more (or everything) straight from the bin.
In the meantime I've learned a few things: if you're hopping from one MT installation to another, cutting and parting templates and code from one installation to another: act slow! Made me think of what the skipper in Barbados told me in 1984 when he handed me the helm of his ship for the first time: 'whatever you do, you do it slow'

In contemporary MT language: think before you hit 'save', think before you hit 'build'. Then think again, look at what you are doing in the cutting and pasting process, and think again.
Well, the good news for PB: Captcha! is working everywhere, so he only has to do some minor restyling on some templates. On his main index he only has to rebuild his left navigation column. I hope he has a back-up of that template somewhere, because I've lost it somewhere between the two user interfaces this afternoon. Never mind: I've pulled his main index from Googles cache, so at least we know what we're talking about :-)
The biggest problem is that when you're trying to install Captcha! it won't work with the 3.0 date-based archive template, individual entry archive template, comment listing template, comment preview template, comment error template and comment pending template. The catch is that it also won't work with the 3.0+ versions of those templates. Still there?
So what I had to do was make another mix (different than my own cooking) of the 2.6 templates with the 3.0 templates, and after a lot of cutting, pasting, saving and rebuilding and making mistakes, after a couple of hours al kinds of error messages finally silenced: working forms, and no more spam.
Let's hope Six Apart is offering Captcha! as soon as possible, be it as plugin, or as part of the publishing system.

 Posted: November 10, 2004, 03:23 AM | Comments (0) |

November 05, 2004

Van de cyberdjihad naar de gezonde roker

Een week die blijft hangen. De week waarin Theo van Gogh vermoord werd, Gerrie Knetemann in het zadel stierf, en John Kerry, in tegenstelling tot wat ik hier in commissie namens Bob X. Cringely een week geleden voorspelde, geen president werd.

Terwijl de klok tikt en de deadline van deze column, donderdagmiddag, met rasse schreden nadert, gaat het snel slechter met Yasser Arafat, gaat de telefoon en wijst een bezorgde moeder me op een verse weblog vol haat. Voor- en tegenstanders van islam en djihad vechten elkaar daar verbaal het kot uit en voorspellen elkaar hetzelfde lot als de afgeslachte Theo van Gogh.

Er zullen de komende dagen ongetwijfeld meer van dat soort websites en weblogs opduiken, links en rechts van de door de moord geslagen kloof, die we zullen moeten zien te overbruggen. Webwereld was er donderdagmiddag nog niet ingedoken en ook op Planet en Nu.nl, traditioneel de sites die er in Nederland altijd als eersten bij zijn om dit soort ontwikkelingen te signaleren. Deze blog die zich CyberDjihad noemt is aan de rest van het adres te zien op Blogspot gehost, en daarmee eigendom van Google. Tussen de scheldpartijen en bedreigingen duikt af en toe een redelijke reactie op, van iemand die zich afvraagt waarom de host nog niet ingegrepen heeft.

Zoals dat gaat, is vrijwel iedere reactie anoniem en verder valt niet na te gaan of de wel verstrekte namen en e-mail adressen legitiem zijn of uit de duim gezogen. Zelf hebben we sinds 8 september, toen het grootste gedeelte van de website van BN/DeStem afgesloten werd voor niet-abonnees, aanmerkelijk minder last van onfatsoen. Het gevolg van twee gegevens: om te beginnen zijn alle bezoekers verdwenen die voor een dubbeltje op de eerste rang wilden zitten. Dat scheelt een slok op een borrel en je zou eruit kunnen concluderen dat de meerderheid van hen die alles gratis wilden, op de website de grootste mond hadden. Dat is natuurlijk niet helemaal zo, want het is logisch dat nu het bezoek een procent of veertig gezakt is, het aantal artikelreacties evenredig gedaald is.

Verder hebben we de indruk dat de bezoekers die zichzelf bekend gemaakt hebben als abonnee en op de weblog aangelogd zijn, als zodanig door het systeem herkend worden als ze een anonieme artikelreactie plaatsen. Dat is een verstandige veronderstelling, maar u moet mij desondanks op mijn blauwe ogen geloven dat een dergelijk verband door ons niet gelegd wordt en dat u nog steeds anoniem een artikelreactie toe kan voegen door in desbetreffend formulier een verzonnen naam en e-mail adres in te vullen. Of dat ook zo blijft, dat kan ik niet garanderen. Hoe dan ook, in het verleden hadden we onze handen vol met valideren en verwijderen van reacties als er weer eens een artikel op de website gestaan had dat de gemoederen danig bezighield. Dat nu valt de laatste tijd reuze mee; de kwaliteit van onze bezoekers en hun reacties is net zo hard gestegen als het bezoek gedaald is.

Tot dinsdagmorgen Theo van Gogh vermoord werd en bijna alle nieuws- en krantensites in Nederland zo ongeveer door hun hoeven zakten door de enorme bezoekerspieken, vooral rond de middag. Het is een fenomeen dat al enkele jaren speelt: zodra er 's morgens vroeg iets aan de hand is, ontstaat er een run op de nieuwsvoorzieningen op het web, waaraan iedereen meedoet die met een computer werkt waarop een browser is geinstalleerd. Met een piek rond lunchtijd, gevoed door hen die tot dan geen kans of toestemming hadden gehad om een kijkje te nemen. Toen was het dus weer even raak onder die artikelen en moest er het een en ander verwijderd worden dat echt niet door de beugel kon.

Op een veel kleinere schaal ervoer ik de dag na de moord op Van Gogh een merkwaardig effect. Woensdagmorgen - mijn server staat in Virginia en de bezoekersaantallen worden een keer per vierentwintig uur geanalyseerd - verscheen er ineens een lange rode balk in het veld met de opgevraagde individuele files; 000069.shtml bleek meer dan drieduizend keer gelezen te zijn. Da's maf, want het gemiddelde op mijn digitale toko is iets van zeshonderd unieke bezoekers per dag. Mijn speeltuin in cyberspace wordt vooral gebruikt als ontwikkelingsplatform en als archief.

Verder is-ie een facilitair platform en ontmoetingsplaats, bijvoorbeeld als mailserver voor mijn softbalteam en verschillende vrienden en familieleden in binnen- en buitenland. Nog een opvallend gegeven in de statistiek van 'referrals', de websites vanwaaruit bezoekers vanuit diverse hoeken van het web op mijn domein terecht komen: ruim drieduizend bezoekers vanaf Google.nl. Een klik op de links naar het ineens zo populaire artikel loste het raadsel op: 000069.shtml is een artikel dat op 18 mei 2002 op deze plaats gepubliceerd werd onder de titel: 'Treed binnen bij de gezonde roker'. Een column over de website van Theo van Gogh, die dinsdag binnen een paar uur na de moord enkele keren onbereikbaar was vanwege de duizenden internetters die wilden zien wat daar gemeld werd. Het is voor velen vaste routine geworden: als in plaats van de verwachte website een foutmelding van de browser in beeld komt, even naar Google en een paar zoekwoorden ingetikt.

Zoals het Google beaamt, verschijnen bovenin de zoekresultaten twee links naar de website van Theo van Gogh op de naam van de website De Gezonde Roker. Op de vierde plaats: een link naar 000069.shtml. Gezond of niet, daar steek ik geen sigaar bij op, gezien de manier waarop dat extra bezoek tot stand gekomen is. In de alinea's hierboven staan heel wat woorden die later ook weer in hits en pageviews zouden kunnen resulteren, als dit artikel eenmaal opgeslurpt is door de robotspiders van Google. Ben benieuwd wat daar later weer van komt.

Updates:

Link d.d. 08-11-2004 13:05 op Webwereld: Laatste update Gezonde Roker

Link d.d. 08-11-2004 13:05 op Webwereld: MDI overstelpt met meldingen over Jihad

 Posted: November 05, 2004, 09:24 PM | Comments (0) |

November 03, 2004

MT 3.121 up and running

Yep! MovableType 3.121 up and running. TypeKey working as well, but am I finished now? No, because even with TypeKey working, I'm fed up with the spam morons. They don't show up as comments on the front-end, but I still have to delete them from the cms. Why can't we block ip-ranges instead of ip-numbers?
I'd like to see an upgrade routine where clearly is pointed out which files - and which files only - have to be uploaded for a succesfull upgrade and which files can be omitted without encountering problems.
After having upgraded from 3.0D to 3.11 I had to re-edit all the special templates, because I'd done so in the past. I'm running them with headers and footers, different from the originale special templates, and they look nicer.
Only two minor flaws in some cms template files (e.g. in list_comment.tmpl and list_commenters_tmpl) where border ="0" was lacking in some tags, so the graphics in the cms over there got ugly blue borders.
Removing spam comments and rebuilding archives and/or indexes is much faster now. Af for the spam: I thinks I have to dive in MTBlacklist to find out if and how that works, bute I think Brandon Fullers solution might the one. Now how ... ?

 Posted: November 03, 2004, 03:03 AM | Comments (0) |