May 31, 2005

Bye, bye, mailmachine

Ik ga iets anders doen; na acht jaar onafgebroken zonder problemen (stupid and simple) gefunctioneerd te hebben gaat mijn vertrouwde mailmachine.cgi de deur uit.
Achterhaald door de tijd, door de tijd en door de nieuwe ontwikkelingen; deze entry is de laatste die op de oude manier door de mailserver is uitgebulkt.

Vanaf nu kunt u bij iedere nieuwe entry en/of comments een mededeling van mijn MT-Notifier plugin ontvangen, die door MovableType automatisch gegenereerd wordt op het moment dat er een nieuwe entry of comment wordt toegevoegd.
Een klik op de link erin brengt u naar het laatst toegevoegde artikel op mijn blog.
De Notifier plugin is een elegante applicatie van Everitz Consulting. Onder iedere mail die U met de nieuwe applicatie ontvangt staat een linkje naar een beheerspagina waar u zelf kunt kiezen voor opt out, dus met een enkele klik bent u voorgoed van me af, maar u kunt er ook voor kiezen of u op de hoogte wil gehouden van alleen nieuwe entries, van alleen nieuwe comments, of van entries plus comments.
Dat beheer is in het Engels, omdat er altijd nog wat Yanks, Brits en Ozzies meeliften op de diepere krochten van Krijnen.com, en altijd weer meedoen zogauw ze er iets van begrijpen.
Wie nu op de mailing-list geabonneerd is, ontvangt dus vanzelf minstens een keer ongevraagd een Notification, nadat ik de adressen heb geimporteerd in de MovableType database. Daarna ziet u maar wat u doet.
De laatste maanden zag ik al een teruggang in het aantal geabonneerden, hetgeen op het conto van het fenomeen RSS-feed bijgeschreven kan worden; nogal wat lezers hebben zich afgemeld voor de mailing-list, omdat ze een paar minuten eerder al de vlag van hun RSS -reader omhpog hadden zien gaan.
Da's een nieuw probleem voor uitgevers; kennelijk hebben nogal wat mensen genoeg aan de kop plus een enkele regel tekst in een RSS-feed, en nemen ze niet de moeite meer om even naar de site van de afzender te klikken. Hoe gaan we dat nu weer opvangen?
Zie ook: 'RSS-feeds kannibaliseren het web' op: www.dutchcowboys.nl/rss
Maar ik ben geen Luddite en ik hou ook die vooruitgang in mijn eentje niet tegen.
Ergo, mijn RSS feeds kunt u vinden op:
RSS 1.0 op: krijnen.com/index.rdfkrijnen.com/index.rdf
RSS 2.0 op: krijnen.com/index.xml
Atom (volledige feed) op: krijnen.com/atom.xml

 Posted: May 31, 2005, 01:18 PM | Comments (0) |

Upgraded tot 3.16: building like the devil

One of the top beauties of MovableType is the support community. Because I'm building and developing a new blog, to be opened soon somewhere else on the web, I decided to upgrade this one to the latest release - 3.16 - first, before installing and building the new blog on the new and empty server. Some extra experience never hurts. I'm not a real fanatic regarding upgrades and releases; my average is maybe 1:5. Let others solve problems and issues first, and then upgrade.
Having said that; this one I should have done earlier. I've heard there are some security issues involved, which should be solved by now, but the main difference is the new building speed. Amazing, rebuilding the database is at least twice as fast as it used to be in 3.121.

The upgrade went without big glitches. One minor problem: I wasn't able to reset the ActivityLog. MovableType kept saying: It looks like you've changed your password recently. Please log out and log in again to complete this action. So I did, to no avail. This is where the support forums come in handy. One question, one answer, this time from Kimberley from the Six Apart support team: Seeing this message means the files in the /tmpl/cms/ directory have not been updated to the latest versions.
So it must have been a glitch in the FTP process, cause I did upload this directory as well, as the time flags on the server show. Anyway, after deleting the contents of /tmpl/cms and uploading again, resetting the ActivityLog was possible.
I've posted a second question minutes ago, regarding a problem with the MT-Notifier plugin. MT-notifier one is going to replace my ten year old mail-machine. That is, if the problem is solved, because it is working too well; it sends two mails to every subscriber when a new entry is added to the blog, instead of one. When adding a new comment (an every subscriber can choose his own opt in/opt out possibilities) it acts normal and sends one e-mail. I'm waiting for an answer from the forum, and in the meantime, I'm busy building another 3.16 release.

 Posted: May 31, 2005, 08:53 AM | Comments (0) |

May 30, 2005

128 - 10 - 93 - 85 - 10 - 128 - 98 - 112 - 6 - 6 - 25 - 126 - 39 - 1 - 68 - 78

Because I wrote something about Digital Fortress in my previous column (in Dutch, over here) I took the book out of the shelf for the first time since I read it while traveling in 1999-2000, to notice for the first time the book doesn't end where it ended for me by then. I know it sounds pretty stupid, and I realise it is, but the paperback version does not end with the epilogue and the death of Tokugen Numataka on page 430.
I probably barely made it to that page by the time, in my tent in Queensland, only to fall asleep, not noticing the lonely line of numbers on page 431:
128-10-93-85-10-128-98-112-6-6-25-126-39-1-68-78
Well, as it is, feed them to Google, and see what's happening. Only two hits on Dutch pages, but lots of them in English. The answer, not surprising, lies in the Caesarian Box that Suzan Fletcher an David Becker are using to break the code.
Guess I've got to start reading the Da Vinci Code now :-)

 Posted: May 30, 2005, 07:44 AM | Comments (0) |

May 27, 2005

Wie goed doet, heeft niet te vrezen

Versleutelt u bestanden op uw computer? Dan bent u strafbaar, want wie dat doet, heeft snode plannen. Althans, volgens een Amerikaanse rechter, die geinspireerd zou kunnen zijn door een stukje Nederlandse geschiedenis. Waar ooit ergens in de Lage Landen op de staander van de galg, naast de strop, gebeiteld was: 'Wie goed doet, heeft niet te vrezen.'
Het is een gedachtengang - die van die Amerikaanse rechter, niet die van Joost van den Vondel, aan wie de spreuk ontleend is, die op termijn gecorrigeerd zou kunnen worden door hogere gerechtshoven. Hoewel je dat nooit zeker weet in het land waar qua rechtsgang van alles mogelijk is. Denkend aan O.J. Simpson en de scholen die door federale rechters geruggesteund zijn in hun opvatting dat God in zijn eentje in zes dagen de wereld geschapen heeft om er op de zevende dag de mens op te boetseren.

Niet gehinderd door last of ruggespraak - wie controleert dat? - worden op internet door overheden en regeringen streken uitgehaald die ze hun onderdanen verbieden. Na september 2001 lijken de in de Verenigde Staten traditioneel net zo luidruchtige als sterke organisaties die opkomen voor het beschermen van privacy, wat minder kabaal te maken. De redenen daarvoor zijn begrijpelijk: dat soort groepen van Democratische of linkse signatuur wil niet het gevaar lopen in een nog linksere hoek weggezet te worden in de strijd tegen het terrorisme. De liberale en rechtse beschermers van de privacy zijn wat eerder geneigd om de streken van Bush en consorten acceptabel te vinden in de strijd tegen dat hogere doel.
De Da Vinci Code van Dan Brown heb ik nog niet gelezen, maar wel een boek dat-ie in 1998 schreef en dat nu meelift op het succes van de wereldwijde bestseller: Digital Fortress. Gezien de titel zal het ook in de Da Vinci Code gedeeltelijk over code gaan en alles wat met cijferraadsels en -reeksen te maken heeft, wekt mijn nieuwsgierigheid.
Aanradertje voor mede-liefhebbers: Robert Kaplan heeft een boek van 500 pagina's geschreven over het getal nul en het boeit nog ook, van begin tot eind: Het Paradoxale Niets, een geschiedenis van het getal nul. Verwar de schrijver niet met Robert S. Kaplan (geen familie), maar geen nood, als u per ongeluk een boek van de andere Kaplan koopt, want die zijn ook meer dan de moeite waard. Twee keer Googelen, een keer met en een keer zonder S. en u krijgt de biografieën van beide Kaplans vanzelf.
Digital Fortress kon ik destijds alleen al door de titel niet laten liggen en al helemaal niet door het thema: encryptie, versleuteling van bestanden. Een boeiende wereld, waarin nogal wat omgaat. Bin Laden durft al jaren geen mobiele telefoon of radio meer te gebruiken, want dan drukt-ie zelf op de startknop van een Hellfire of een soortgelijk projectiel, dat in real-time op zijn mobieltje gericht wordt. Tasjesdieven, georganiseerde hooligans en andere soorten boeven van lager allooi doen het nog, maar zouden ook sneller dan ze denken door de techniek achterhaald kunnen worden.
Behalve als ze een goed versleutelde communicatiemethode hanteren, hoewel iedere wiskundige weet dat iedere code gekraakt kan worden. Dat is sneller gezegd dan gedaan. Als het algoritme maar moeilijk genoeg is, heeft zelfs een supercomputer zoveel tijd nodig om alle combinaties van de gehanteerde sleutel te proberen dat de daad gepleegd is en de crimineel overleden, voordat de oplossing van het raadsel uitgespuugd is.
Het is dus niet zo gek dat de Amerikaanse regering er nogal wat aan gelegen is om een adequate versleuteling van bestanden te verbieden. Terwijl voor- en tegenstanders van data-encryptie over elkaar struikelen, gaat de techniek vrolijk verder. Digital Fortress is gebaseerd op een onmogelijkheid: de onbreekbare code. Mischien snap ik het en misschien niet, maar als ik het wel heb, is de gehanteerde sleutel in staat zichzelf constant te verversen.
Bijna onbreekbare code is een nachtmerrie voor regeringen en een zegen voor criminelen. Waarbij overigens de vraag is, welke regeringen crimineel zijn en welke onderdanen beter af zijn met encryptie. Als regeringen en veiligheidsdiensten wel mogen versleutelen, maar pers en onderdanen niet, is de klok teruggezet naar 1984 en lacht Big Brother in zijn vuistje.
We hoeven ons echt niet af te vragen of de ideeën van die Amerikaanse rechter hier opgepakt worden, we hoeven alleen maar te wachten tot dat windje hier begint te waaien. Er is al volop gedoe over providers die gegevens van ons moeten bewaren om ze tot nadere order aan de overheid op te lepelen. Verder rommelt het op dat gebied uiteraard in meerdere Europese contreien.
Terwijl de Tweede Kamer worstelt met een Europees voorstel om alle internet- en telefoongegevens van burgers op te gaan slaan, komt uit Litouwen het voorstel om providers ook alle wachtwoorden en pincodes van ons op te laten slaan. Terwijl ik dit zit te tikken, piept de RSS reader in Firefox: in Amerika heeft de FBI afgelopen nacht de Bit Torrent servers, waarmee illegaal films verspreid zijn, uit de lucht gehaald. Er zijn tien beheerders van sites opgepakt, de FBI is geholpen door de platenindustrie. Daar is kennelijk niet alles versleuteld geweest en heeft de FBI providers gedwongen om adresgegevens van hun klanten af te staan.
Zoals altijd op internet is het kabaal na de inval snel en groots, maar nogal wat reacties op de blogs en fora zijn zo krom als het maar kan zijn. Wie de laatste Star Wars nu al op zijn computer heeft staan, is zelf misschien niet strafbaar, maar er is minstens een strafbaar feit aan vooraf gegaan om het mogelijk te maken. Misschien moeten ze Vondel er nog maar eens op naslaan. Want wie goed doet, heeft niets te vrezen. Niet dan?

 Posted: May 27, 2005, 03:38 PM | Comments (0) |

May 25, 2005

Kafka anno 2005

Mijn mobieltje trilt - woensdagmiddag 25 mei, net na 15:00 uur - en ik neem op.
'Dag, u spreek met mevrouw ..... namens de gemeente Breda. Klopt het dat U een parkeervergunning heeft?'
'Ja, dat klopt, mevrouw, ik heb er zelfs twee.'
'Mooi zo, we zijn de tevredenheid van klanten aan het peilen. Heeft U het afgelopen jaar het parkeerbedrijf gebeld?'
'Nee, dat heb ik niet, maar nu u het toch vraagt, ik ben niet zo tevreden over het parkeerbedrijf.'
'Ja, maar heeft U gebeld?'
'Nee, ik heb niet gebeld, maar ik heb een jaar geleden een bezwaarschrift gestuurd over een bekeuring die ik destijds naar mijn mening onterecht ontvangen heb. Ik zit nog steeds op antwoord te wachten.'
'Maar U heeft niet gebeld?'
'Nee, ik heb niet gebeld, zoals ik al zei, ik heb een bezwaarschrift gestuurd.'
'Jammer, dan kan ik niets voor u doen'.
'Dat vergroot mijn tevredenheid niet, het minste wat u zou kunnen doen, is een aantekening maken van dit gesprek en dat ergens bij u in de buurt deponeren'.
Op stijgende toon: 'Meneer, dat is niet mijn opdracht, ik moet alleen maar peilen of u tevreden bent als u gebeld heeft, en U heeft niet gebeld. Als u niet tevreden bent terwijl u niet gebeld heeft, moet u zelf maar even bellen, daar ben ik niet voor'.

Mevrouw heette niet eens Kafka.

 Posted: May 25, 2005, 03:26 PM | Comments (0) |

May 20, 2005

Schapelle Corby en de kamelenkop

In Australië gaat het bijna nergens anders meer over: Schapelle Corby. De schoonheidsspecialiste die qua kop en borsten een zusje van Georgina Verbaan zou kunnen zijn en die door een boogie bag in een body bag dreigt te belanden. Toen ik haar naam voor het eerst hoorde, dacht ik wat u nu denkt: Schapelle? Op Google is niet na te gaan waar die opvallende naam vandaan komt, want tik hem in en het gaat alleen maar over Corby: 'Don't shoot Schapelle'.
Schapelle - 27 jaar oud - kan volgende week vrijdag, live op de televisie in Australië, door een Balinese rechter tot het vuurpeloton veroordeeld worden of tot levenslang in de bajes van Denpasar.

Corby arriveerde daar in oktober voor een weekje Kuta, het Torremolinos van Australië, toen de douane vier kilo marihuana aantrof in de zak waarin haar boogy board verpakt was. Een merkwaardig gegeven in een zaak die met de dag gekker zou worden; waarom zou iemand hasj smokkelen van Australië naar Indonesië, waar de marktwaarde een kwart is van wat er Down Under op straat voor betaald moet worden?
De rechtszaak werd een maand geleden een dramatische vertoning. Met een door gevangenisdiarree vermagerde Corby, net zo hysterisch als haar huilende en krijsende familieleden de onschuld bepleitend, over elkaar struikelende cameraploegen, er op los timmerende politieagenten en een rechter die op de laatste dag van het proces, notabene tijden het pleidooi van de verdediging, doodgemoedereerd een boek zat te lezen met de titel Final Justice. Omdat hij zich in de achtergronden en gevolgen van de doodstraf aan het verdiepen was, zo expliceerde de magistraat zijn merkwaardige gedrag een dag later tijdens een persconferentie.
De affaire begon toen Schapelle bij aankomst ongevraagd lachend haar boogie board bag openritste om te laten zien wat er in zat - een boogie board - , en er tot haar stomme verassing ook een plastic zak in aantrof. Aldus haar verklaring en die van haar advocaten, tot volle overtuiging van heel Australië.
In een uitzending, qua kijkcijfers te vergelijken met de finale van het WK voetbal elders in de wereld, werd woensdag de mening van het land gepeild. De response: 92% van de bevolking bleek overtuigd van de onschuld van Schapelle Corby; de smokkelwaar is door iemand anders in de zak met het surfboardje gestopt. Vader Corby, aan kanker lijdend, is in alle talk-shows, in alle nieuwsprogramma's, in alle kranten, in tranen komen vertellen dat hij het boogie board heeft ingepakt, dat hij het bij het inchecken op de lopende band gelegd heeft en dat er op dat moment alleen een boogie board in zat.
Voor het fundament van de verdediging werden de afgelopen twee maanden vanuit twee onverwachte hoeken ongevraagd extra hoekstenen aangedragen. Om te beginnen was daar de kamelenkop op Kingsford Smith, oftewel Sydney Airport. Iets minder druk dan onze nationale trots Schiphol, maar wel met vergelijkbare problemen qua beveiliging. Diamanten zijn er nog niet verdwenen, wel vaak waardevolle bagage, nooit alleen maar sokken en onderbroeken.
Begin april maakte een marketing manager een overstap op Sydney Aiport. In zijn bagage twee kostuums zoals tijdens voetbalwedstrijden gedragen door mascottes: een krokodil en een kameel. Toen David Cox al in het vliegtuig zat voor zijn volgende vlucht naar Darwin, zag hij tot zijn verbijstering hoe een van de bagageafhandelaars, tot hilariteit van zijn collega's, met de kamelenkop op zijn kop over het platform rondwandelde. De man die de parafernalia uit de bagage van Cox had geleend, werd op staande voet ontslagen. Terwijl de kameel zelfs CNN en de voorpagina's van de meeste Amerikaanse kranten haalde, werd hij in Denpasar een nieuw argument van de verdediging: 'Zie je wel dat er op Sydney Aiport met de bagage gerommeld werd?'
Twee weken later werd Schapelle opnieuw geholpen, toen op Bali zeven Australiërs gearresteerd werden met kilo's heroine op hun lichaam geplakt. Zij, drie van hen van Aziatische afkomst, hadden geen smoesjes voorhanden en reageerden laconiek op de wetenschap dat het vuurpeloton voor hen zo goed als zeker is. Zij zijn wisselgeld geworden voor Corby, omdat ze in de maanden voor hun arrestatie meerdere malen vanuit Sydney en Brisbane op en neer zijn geweest naar Bali.
Daarnaast zijn er bewijzen dat ze op de vliegvelden handlangers onder beveiligingsbeambten en bagagesjouwers moeten hebben gehad. Waarschijnlijk hebben ze ook meermalen misbruik gemaakt van de bagage van onschuldigen, zodat de kansen voor Corby met de dag beter lijken te zijn geworden. Dat maandag pardoes een Japanner opdook met wie ze zes jaar geleden drie maanden getrouwd blijkt te zijn geweest, terwijl vrijwel niemand dat wist, heeft er verder niets mee te maken. Niet dan?
Niet aan te slepen de afgelopen maand Down Under, gedownload, verhuurd, verkocht: Bangkok Hilton, met Australië's icoon Nicole Kidman in de hoofdrol als Kat Stanton. Zij wordt er in de film door haar vriend levenslang ingeluisd als heroinesmokkelaar, om later te ontsnappen uit de bajes in de Thaise hoofdstad, beter bekend als Bangkok Hilton.
De zaak van Schapelle Corby toont maar weer eens aan hoe internet de verspreiding van nieuws veranderd heeft. Tien jaar geleden had ik alles achteraf moeten lezen of horen, tegenwoordig haast ik me 's morgens naar de Sydney Morning Herald of ABC Australia.
Vraag 'Schapelle Corby' aan Google, kijk ook even op 'camel head Corby' en u heeft voor uren leesplezier. En wees vrijdag op tijd op internet, samen met gans Australië. Het tijdsverschil met Bali is acht uur, dus wie de uitspraak via internet live wil volgen - seven.com.au - moet vroeg zijn bed uit.
Navrant detail op het moment van schrijven: de knipperende banner van een reisbureau op de voorpagina van Channel Seven: 'Beach yourself in Bali'.

 Posted: May 20, 2005, 12:28 PM | Comments (0) |

May 14, 2005

Blog verhuisd ...

Krijnen.Com is de afgelopen dagen verhuisd naar een nieuwe server op het Unix platform van Verio. Het is zeven jaar Free BSD geweest, maar nu is het HP Unix geworden, en na het inrichten van mijn toko ben ik nog op zoek naar de verschillen. Verio is na al die jaren nog steeds onovertroffen qua dienstverlening. Ze leveren voor 27 dollar in de maand niet alleen een complete (shared) Unix server met alle toeters en bellen, maar maken tevens iets waar wat ik notabene in mijn werkomgeving nog nooit meegemaakt heb: echt 24x7 echte ondersteuning.
Op welk uur van dag of nacht, in welk werelddeel, het maakt niet uit: als je een ticket invult of een mailtje invult voor support wordt je binnen minuten geholpen.

Sterker nog; je wordt daarna ook nog eens gebeld of het probleem naar behoren opgelost is, en als je dan toevallig een andere vraag te binnen schiet wordt je door je account-manager (staat wel tof; 'mijn account-manager') doorverbonden met een techneut en het komt allemaal goed.
Ook een hele mooie: als je aangelogd bent (via HTTPS) op je account, dan gaat er een piepje af - ik denk eerder bij sales dan bij support, want het blijven Amerikanen :-) - en dan duikt er ineens een chat venster op je machine op, waarin Jo John ('how are ya buddy?') vraagt of-ie je mischien even moet bellen, want dat praat wat gemakkelijker dan chat of e-mail of tickets. Net zoiets als die vermaledijde paper clip van Micorosoft die te pas en te onpas opduikt, maar dan eentje van vlees en bloed.

Voor de liefhebbers: de toeters en bellen: 40 gb monthly data transfer, 1500 mb disk space, 140 configurable pop/webmail e-mail accounts with mail forwards and autoresponders, spam filtering, virus protection, white listing to admit wanted addresses, blacklisting to deny unwanted addresses, cgi, ssl secure server support, database support (mysql, php4), real audio/video support, free volano chat, htdig search engine, urchin web traffic reporting, web site hosting control panel, httpsd fast downloads with multiple oc3 and oc12 connections, ups power backup, diesel backup generator, 24/7/365 network monitoring, 99.9% guaranteed uptime.

Alle veren in de reet van Verio gestoken hebbende; ik heb nogal wat werk moet verrichten om de boel weer aan het draaien te krijgen, maar dat is mijn eigen schuld; de server wordt ingericht zoals-ie besteld is, met alle garanties, maar wat je erop doet moet je zelf weten en ook zelf voor zorgen. Virtuele normen en waarden, eigen erantwoordelijkheid, afijn, U weet wel.
Wie wel eens een server verhuisd heeft weet waar de probleempjes ontstaan; de paden en url's in allerlei scripts moeten aangepast worden, de content van de database moet geëxporteerd en geimporteerd worden, de hele flikkerse boel (ook een hele mooie (Brabantse?) uitdrukking) moet verhuisd en aangepast worden, als dat gedaan is moet er getest worden, en als dat achter de rug is, blijven er nog kleine dingetjes haperen.

Een van de (niet ondersteunde) dingetjes die ik nog aan de gang geschopt heb gekregen: Captcha! Dat is een anti comment-spam tool, door Brandon Fuller geschreven, maar nog niet geimplementeerd en/of ondersteund door MovableType.
Captcha laat zo'n afbeeldinkje met willekeurige cijfers zien die niet door een computer gelezen kunnen worden, maar wel door U, en als U die cijfers goed overtikt, wordt uw comment toegelaten. Hat afbeeldinkje wordt per click at random gegenereerd door een Perl-script, als een PNG. Daarvoor is Image::Magick nodig, een Perl module die ergens door de host als root geinstalleerd moet worden. Ik heb het aangevraagd, dus dat zal wel goedkomen.
Het maffe is dat Captcha! op de vorige server draaide als een tierelier, de afgelopen maanden een zillion comment spams gestopt, terwijl daar bij mijn weten geen Image::Magick aan te pas kwam. Rara?

Goed, intussen de aanroepen van het Captcha! form tijdelijk uit de forms gesloopt, dus uw commenteert (graag) maar weer raak, maar als ze verzeild raken tussen reclames voor Casino's porno en Viagra, dan weet u waar dat aan ligt. Happy blogging!

 Posted: May 14, 2005, 11:14 AM | Comments (0) |

May 13, 2005

Kan een aap ook een weblog maken?

Het was geen verrassing dat in mijn beroepsgroep niet iedereen het eens is met mijn column van vorige week, waarin ik voorspelde dat over tien jaar de (papieren) krant verdwenen zou zijn. De reacties waren divers, variërend van kwaad naar het voorhoofd priemende vingers, via geamuseerd ('niet goed wijs') tot bijval.
Het ligt er maar net aan waar je bent. In sommige departementen van het bloggende wereldje was men uiteraard zeer te spreken over mijn toekomstkiekje, maar op mijn eigen werkvloer was minder enthousiasme en meer scepsis mijn deel.
Misschien hadden ze de kop minder letterlijk moeten nemen, en mettertijd zien we vanzelf wie gelijk krijgt. De krant zal als medium en merknaam over tien jaar niet verdwenen zijn, maar ik denk dat er in 2015 geen bezorgers meer papier in uw brievenbus zullen stoppen.

Als voorbode van wat komen gaat (internet, internet en internet) zullen er de komende jaren eerst andere dingen in krantenland gaan veranderen. Misschien worden kranten tijdelijk magazines of tabloids, misschien nog maar drie keer in de week of alleen op zaterdag, wellicht gratis huis-aan-huis, en dan zullen er snel nog andere vormen opduiken. Over de hele wereld beraden uitgevers zich over hun toekomst en komen ze met allerlei plannen en voorspellingen. Doe maar eens een simpele Google op 'future of newspapers', print alles uit en er ligt een interessante zaterdagavond in het verschiet. Met uw zelfgedrukte, papieren krantje op schoot, een voorschot op wat komen gaat.
Op het net zwerft een prachtig filmpje rond over de geschiedenis van de media, gemaakt in 2014, terugkijkend op wat internet met de media heeft gedaan vanaf 1997. Te vinden via robinsloan.com/epic en zie hoe het Google Grid over tien jaar de wereld veranderd heeft. Verplicht voer voor mijn collega's, voor iedereen die met kranten en media te maken heeft, maar ook voor u, lezer en bezoeker.
Het ging vorige week over blogs, als factor in de gestage teruggang van de aantallen lezers en abonnees. Elsevier kwam met het omslagartikel Internet; de macht is aan U. Onderkop: Al 60.000 Nederlanders hebben een weblog. Wie zijn het, wat is het, hoe werkt het? Een aardig overzicht, met getallen en conclusies. Een ervan was de volgende: 'Wie betrouwbare informatie zoekt, zal bereid zijn te blijven betalen voor de zogenaamde slow journalism: de serieuze journalistiek waar geinvesteerd wordt in het controleren van de informatie'. Een voor de hand liggende conclusie, die niet uitsluit dat sommige bloggers echt journalistiek bedrijven.
Daar waren nogal wat bloggers het niet mee eens en ze bewezen dat de tenen in de wat amateuristischer regionen van het webwereldje hier en daar tamelijk lang zijn. Er ontstond een vrij zinloze discussie over cijfers. Inherent aan internet, waar vanaf de geboorte van de Mosaic-browser, begin jaren negentig van de vorige eeuw, over logfiles, hits en pageviews gelogen is. Bloggend Nederland was boos op Elsevier, omdat er geen reet van het verhaal zou kloppen. Om te beginnen zouden er geen 60.000 blogs in Nederland zijn, maar wel vier keer zoveel! Blog-redenering: als dat getal al niet klopt, dan klopt er van de rest ook geen moer!
Het amusante van dit soort reacties is dat ze de conclusies van het gewraakte artikel onderstrepen; in plaats van inhoudelijke discussie vooral veel geschreeuw en weinig wol. Ook typisch internet: op Dutch Cowboys, een blog over zoekmachines waar ik notabene zelf het een en ander aan bijdraag, werd naar mijn column gelinkt, vergezeld van de mededeling dat ik een heel andere kijk op het wereldje van auteur De Vries zou hebben. Dat op het moment dat ik Elsevier gezien noch gelezen had, en nu ik dat inmiddels wel gedaan heb, vind ik het niet zo'n gek artikel.
Ik voel me bepaald niet beledigd door de erin geciteerde Henri Beunders, hoogleraar geschiedenis, media en cultuur aan de Erasmus Universiteit, die zegt dat 'een aap een weblog kan maken'. Waarom zou ik? De man heeft gelijk, met een paar muisklikken kan iedereen een blog beginnen, ook een aap die een wachtwoord kan onthouden.
Verderop doet Beunders enkele uitspraken die zowel bloggers als met uitsterven bedreigde traditionele media vrolijk zouden moeten maken. Volgens hem past het bloggen in een lange mars van het volk naar de macht. 'Begonnen in de negentiende eeuw met ingezonden brieven aan kranten, gevolgd door telefoon, tijdschrift en televisie. Een gestage ontwikkeling van top-down naar bottom-up; de gewone man die zichzelf verheft.'
Beunders zegt verder nog verrekte interessante dingen over paniek in de politiek-culturele toplaag, over het schandaalvermogen van de weblog en over de mobilisatiekracht van internet, het bewijs van 'politici onzeker makende ontwikkelingen'. De man verdient een klassiek paginagroot interview in iedere ouderwetse krant.
Auteur De Vries wijst er erop dat weliswaar tachtig procent van alle weblogs niet meer dan een lief dagboek of een fotoalbum is, maar dat er ook weblogs zijn uitgegroeid zijn tot volwaardige nieuwsorganisaties, waakhonden van de media of alternatieve nieuwsverschaffers. Zo wees het zakenblad Fortune in januari al eens acht bloggers aan die door alle zakenmensen dagelijks gelezen zouden móeten worden.
'Dit gedeelte van de blogosfeer', zegt De Vries, 'is zo nu en dan in staat om de gevestigde media een stekende hoofdpijn te bezorgen.' Juist dat gegeven lijkt me niet alleen een pluim voor alles wat goed en lekker blogt, maar nog meer een aansporing voor alle uitgevers die het nog niet doen om er als de bliksem mee te beginnen.

 Posted: May 13, 2005, 10:06 AM | Comments (0) |

May 06, 2005

Over tien jaar is de krant verdwenen

Zelf - helaas - een in sommige opzichten gearriveerde vijftiger, kijk en luister ik soms verbaasd naar vrienden en collega's die niet in de gaten hebben wat er aan de hand is. Die, eind jaren negentig, internet schouderophalend vergeleken met die bakkies en voorspelden dat het world wide web vanzelf in de vergetelheid zou verdwijnen. Ze wezen spottend naar de korte golf radio's die begin jaren tachtig in voornamelijk tweedehands auto's werden ingebouwd en waarmee dag en nacht staande bij of over en sluiten de ether ingeslingerd werd.

Inmiddels zijn we iets verder, en heeft de tijd op het web niet stil gestaan, maar sommigen blijven ziende blind en horend doof.
Ze zien niet dat de twee meest voor de hand liggende manieren van communiceren van onze stagiaires, geboren in de jaren tachtig, chat en mms zijn. Het leeuwendeel van die generatie heeft internet als brugpieper leren kennen, al hebben sommige nakomertjes op de academies der journalistiek een inhaalslag moeten maken. Ze moesten wel, want het is onmogelijk om in dat vak af te studeren zonder gebruik van internet.
Daarachter staat de volgende generatie vol ongeduld te trappelen. Wat nu op de middelbare school zit, is geboren met internet, browser en world wide web. Als baby wakker geworden onder de webcam op de wieg, voor de eerste stap aan gameboy en Xbox. Voordat ze konden fietsen zaten ze op internet, en ik vrees dat zelfs de gemiddelde achtjarige raad weet met de door pa of ma vanwege al dan niet valide overwegingen opgeworpen barrières.
Wat ze niet doen is de krant lezen, en dat zullen ze nooit meer gaan doen. Dat angstaanjagende idee wil maar niet wennen in mijn beroepsgroep. Niet alleen onder mijn leeftijdsgenoten, maar ook in de groep dertigers en veertigers wordt internet vaak als een bedreiging gezien, en niet als onze enige toekomst. Die koudwatervrees leeft niet alleen onder journalisten, maar ook andere sectoren in het dagbladbedrijf worstelen met de overstap van papier naar digitaal, die mettertijd onvermijdelijk zal blijken te zijn. Terwijl door de uitgevers getreuzeld werd over wat wel en niet mocht of kon, is een generatie toekomstige klanten voorgoed overgestapt naar andere media. Intussen blijven de oplagecijfers per jaar met een paar procent terug lopen en kun je met een mobieltje - zakjapanners zijn uit - uitrekenen wanneer de laatste bezorger eruit vliegt. De vraag of de krant in zijn huidige vorm zal verdwijnen is derhalve niet zo relevant; de vraag is hoe lang dat duren gaat. Als ik er een internet-polletje van moest maken zou ik laten kiezen tussen vijf en tien jaar.
Wat ons in 2015 vervangen zal hebben? Goede vraag, waarschijnlijk een mix van verschillende applicaties, of een die nog geschreven moet worden, maar zeker gebaseerd op breedband. Waar leest U de krant, of wat daarvan geworden is? Dat kan, dat zál ook van alles zijn, een of andere vorm van een pc waarmee U uw werk doet, of een compact gevalletje dat U op schoot of in de hand houdt, zeg maar een Virgil. In mijn archief gedoken, waar ik op 20 april 2000 de volgende alinea heb gedumpt: Virgil: een superdingetje dat in de handpalm past, waarin alle bestaande en nog te ontwikkelen technieken verenigd zijn. Een Virgil is uw bankrekening, uw computer, uw paspoort, uw communicator, uw server, uw global positioning system, uw televisie, uw bioscoop, uw telefoon, uw radio, wie weet uw vibrator, uw leven, uw alles. Virgil werkt op de hele wereld, via satelliet, of via regionale netwerken. Laat hem niet vallen, raak hem niet kwijt.
De afkorting voor Virtual Global Interface Link was van Tom Clancy, in een van zijn eerste Net Force boeken, de voorspelling was voor 2010. Straks komt het nieuws alleen maar via zo'n ding. Het zal niet meevallen om een mobieltje zonder bovenstaande mogelijkheden te vinden, maar U kunt het nieuws en de achtergronden altijd later op uw computer lezen. Of U print een pdf document op een kleurenlaserprinter, want die dingen zijn intussen ook rap in prijs aan het zakken. Of er staan overal automaten waar zo'n print on demand krantje uitkomt, automatisch geactualiseerd op basis van de laatste refresh van de website.
Met die techniek komt het allemaal vanzelf goed, maar wát lezen we straks op internet? Wat moeten wij voor U gaan maken? Een krant, een weblog, een portal, een nieuwssite, een 24x7, streaming radio, een videosite? U zegt het maar, maar wat betekenen die woorden nou eigenlijk?
Op internet loopt Amerika qua ontwikkelingen een jaar tot anderhalf jaar voor op die landen in Europa waar het gebruik van het web gemeengoed is. Wat daar het laatste jaar vooral mainstream geworden is: blog, blogging. Blog werd in december tot het word van het jaar 2004 gekozen, blog is momenteel alles waar het om draait op het web.
U mag het van mij een hype noemen en misschien heeft U gedeeltelijk gelijk. De cijfers liegen er intussen niet om: in minder dan een jaar tijd is het aantal volwassen internetgebruikers in Amerika dat zichzelf 'blog reader' noemt, met zestig procent gestegen. Van de 120 miljoen volwassen internetgebruikers lazen er in januari 32 miljoen geregeld blogs. De meeste aandacht ging daarbij uit naar de nieuws - en politieke blogs. Die 32 miljoen Amerikanen (inmiddels waarschijnlijk tegen de 40 of 50 miljoen) slaan of nooit meer óf minder vaak een krant open.
Over een jaar begint al dat bloggedrag over te waaien naar Nederland, dus moeten uitgevers zorgen dat ze hier klaar staan met faciliteiten en businessmodellen. Dat is de zoveelste uitdaging in een tijd waarin niets vastaat en maar een ding zeker is: dat er aan het eind van dit jaar weer een procent of vier aan abonnees opgestapt of overleden is.

 Posted: May 06, 2005, 02:17 PM | Comments (0) |