link: Fotoalbum
Twaalf jaar werk in een half uur verbrand, waarschijnlijk dankzij een pyromaan. Zaterdagmorgen om half vijf ging de enorme Peterbilt show truck van Peter Verheijen aan de Lage kant in Breda in vlammen op. Politie en brandweer onderzoeken of er sprake is van brandstichting, maar daar is volgens de eigenaar geen enkele twijfel over.
De eens zo trotse en immer oogverblindend blinkende Peterbilt staat er onthoofd bij, stinkend naar brand en diesel. Alsof hij door de Taliban aangevallen is, net of een raket het dak eraf geblazen heeft. Het asfalt eronder is gesmolten.
Verheijen wijst het gaatje aan dat er onder in de rechterbrandstoftank met een priem ingeslagen is. De trailer achter de truck, ingericht als camper, bleef gespaard. Maar aan de achterkant ligt een plas benzine onder het reservewiel. De truck en de twee erop gemonteerde Rolls Royce straaljager motoren draaien op diesel en petroleum, en niet op benzine. Er was geen druppel benzine aan boord.
"Ik hoop dat ik nooit achter de identiteit van de brandstichter kom", aldus de 52-jarige Verheijen, die in heel Europa bekendheid geniet als "De Indiaan uit Nederland. "Want dan ik niet voor de gevolgen in. Dan maar tien jaar zitten en tbs. Waarom doet iemand ons zoiets aan?"
Samen met zijn Coby verzorgde Verheijen in binnen- en buitenland optredens op shows, waarbij de vlammen uit uitlaatpijp komen. Hoogtepunt is het ontsteken van de naverbranders van de twee Rolls Royces, gepaard gaande met meterslange steekvlammen een oorverdovend kabaal.
Peter Verheijen kocht de truck twaalf jaar geleden voor tweeduizend gulden. Het was een 'logger', die in de Canadese bossen drie opleggers volgeladen met bomen naar de zagerij sleepte. Hij besteedde meer dan acht jaar aan het opknappen en uitbreiden van de truck. Zes jaar geleden kwam er een oplegger achter, die als camper werd ingericht.
Opvallendste detail waren de twee straalmotoren achter op de trekker. Rolls Royces, afkomstig uit een McDonnell Phantom die er in de jaren zestig en zeventig de geluidsbarriere mee doorbrak.
Peter en Coby gingen met de truck evenementen in heel Europa af. “Truckshows, autoshows, motorshows, vliegshows. We zijn ermee tot in Oostenrijk, Zweden, Duitsland, Tsjechië en Rusland geweest".
Vrijdagavond kwamen ze terug van een evenement in Oost-Brabant. "Heb ik hem aan de Claudius Prinsenlaan nog even afgetankt, want vanmorgen om half acht zouden we vertrekken naar Landgraaf. Voor niks zouden we daar een enorm evenement openen, want het was voor een liefdadig doel. Volgende week moet ik op een bruiloft in Maastricht zijn. Maanden geleden conctractueel vast gelegd." Met een hulpeloos weggooigebaar: "Hoe moet ik dat nu oplossen?"
De combinatie is buiten de wettelijk verplichte WA niet verzekerd: "Dat was niet te betalen. Toen ik eraan begon, werd hij al op 150.000 gulden geschat. Ik weet zelf niets wat het nu allemaal waard zou moeten zijn, maar er zit misschien wel een paar Euroton in."
Verheijen en zijn vrouw werden in de vroege ochtend gewekt door een van de studentes die in de flats aan de Lage Kant gehuisvest zijn. De brandweer bluste de boel voordat het vuur de oplegger bereikte, maar de truck was vernield.
Zaterdagmddag was hij met enkele vriende puin aan het ruimen. Uit Nunspeet kwam de specialist die de straalmotoren in onderhoud had. Ook de man waar hij de Peterbilt twaalf jaar geleden van kocht, kwam vanuit het verre noorden naar Breda.
Verheijen werd zaterdagmorgen gebeld door ondernemer Jack Jansen. Diens bedrijf, hemelsbreed een kilometer van De Lage Kant verwijderd, werd vorige week donderdag getroffen door brand.
Ook daar is volgens de gedupeerden, Jansen en zijn zoons, zonder enige twijfel sprake van brandstichting. Aan de Urkstraat gingen een dieplader van 22 meter, een truck, een loods en een zelf van plaatstaal gebouwde locomotief verloren. De oldtimer truck van Jansen, een Mack, werd op het nippertje gered.
"Ons wereldje van de oude trucks is een klein wereldje", aldus Coby, de zoveelste sigaret in de mond, tranen in haar ogen, "dat kent elkaar allemaal, dat leeft nu allemaal mee. Dat uitgerekend Peter dit moet overkomen. Niemand zo secuur als hij. Altijd alles controleren, dag en nacht, voor de start, tijdens het rijden, na het stopzetten. Een en al veiligheid. En dan komt er iemand aanfietsen met een jerrycan en een doosje lucifers, en dan hou je dit over. Waarom, waarom?"
Posted: June 28, 2010, 09:05 AM | Comments (0) |
Een technicus bezig met het afregelen van de beeldschermen in de regiekamer voor een uitzending van een wedstrijd vanuit Ellis Park in Pretoria. Foto Axon
De omgeving van Breda staat niet bepaald bekend als het Silicon Valley van West-Europa. Toch speelt dit stukje West-Brabant op technologisch vlak een belangrijke rol tijdens het WK voetbal.
Alle camera's in de elf stadions in Zuid-Afrika zijn gebouwd in Breda, terwijl een Bredanaar verantwoordelijk is voor alle uitzendingen in 3D. Grass Valley heeft de camera's ontwikkeld en gebouwd in Breda, Joost van Hooijdonk zorgt als spil bij Hoast Broadcast Services dat alle 3D signalen de wereld rond gaan.
Van Johannesburg tot Durban, van Nelspruit, Pretoria en Rustenburg tot Kaapstad: alle signalen worden verwerkt via de techniek die geleverd door een bedrijf uit Gilze-Rijen: Axon. Dat ontwerpt en bouwt de modulaire kaart-systemen die in de studio's, reportagewagens en transmissie ketens gebruikt worden.
'Leuk, dat artikel over Grass Valley', meldde zich gisteren Harry Kanters, director marketing en sales, 'maar weten jullie dat wij daar ook het een en ander hebben staan'.
Axon is gevestigd in het voormalige hoofdkantoor van Flair Plastics aan de lange Wagenaarstraat in Gilze. Het bedrijf is in de jaren tachtig opgericht door Louis Mulders die op zijn zolderkamer met video editing begon te experimenteren.
De oprichter verkocht zijn startup vier jaar geleden aan een aantal investeerders. Omdat er in Udenhout geen gelegenheid tot uitbreiding was, kwam het niet-beursgenoteerde bedrijf vier jaar geleden in Gilze terecht.
Daar laten Kanters en marketing manager Geert Jan Gussen wat voorbeelden zien van de kaarten die ze produceren.
Op de consumentenmarkt komen die niet terecht. 'Het zijn professionele producten', aldus Kanters en Gussen, 'ontworpen en gebouwd voor een professionele omgeving. Dat komt tot uiting in de kwaliteit, maar ook in het prijskaartje'.
Omdat Axon niet-beursgenoteerd is, worden omzet en winst niet bekend gemaakt. Cijfers die wel op tafel mogen: in Gilze-Rijen werken ongeveer 55 mensen, terwijl er nog een stuk of twaalf elders in de wereld gestationeerd zijn. 'Dat zijn mensen die daar met marketing bezig zijn, of met research en development', aldus Harry Kanters, 'die zijn gevestigd in Groot-BrittanniÎ, China en het midden-Oosten.
Kanters heeft zelf bij Grass Valley gewerkt, en is uiteraard op de hoogste van de verbazingwekkende datastroom die de HD camera's afleveren. Dat moet ook wel, want daarna moeten de Axon kaarten de overweldigende hoeveelheid bits kunnen verwerken zonder roken of smelten.
'Inderdaad, met 3.5 tot 4.5 gigabit per seconde wordt de koeling net zo'n grote uitdaging als de processorkracht'.
Wat doen de kaarten precies in een regiekamer?
'Dat zijn bijvoorbeeld de kaarten die vier beelden tegelijkertijd laten zien op een scherm', aldus Gussen, 'de schermen waar de regisseurs voor zitten en live bepalen welke camera het beeld van de kijker thuis vult.'
Geluid - al dan niet gefilterd op de oorverdovende fufuzela's - en beeld worden tijdens de wedstrijden apart opgenomen, maar ze arriveren synchroon in de huiskamer.
Kanters: 'Daarvoor leveren we kaarten die de surround audio digitaal in het video signaal video embedden. Vervolgens wordt dat gecombineerde signaal naar een remote site getransporteerd. Maar je tegelijkertijd ook kaarten nodig, die het video signaal vertragen, zodat audio en video tegelijkertijd in de huiskamer arriveren.'
Zolang de hele wereld nog niet aan de HD of de 3D is, moet er toch nog ergens iets analoogs van gebakken worden?
'Dat klopt, maar daar hebben wij verder niets meer te maken. De signalen worden in ieder land digitaal afgeleverd, waarna ze het ter plekke tot analoog converteren. Maar natuurlijk leveren wij de kaarten waar ze dat mee kunnen doen'.
Volgens Kanters is Axon in Nederland en in Europa de marktleider. 'Maar we hebben ook vestigingen in het buitenland, zoals in Beijing. In Zuid-Afrika wordt onze apparatuur in zes van de elf stadions gebruikt. We hebben daar nu Ä 2 miljoen aan apparatuur geÔnstalleerd, iets van 150 frames van 18 kaarten.
Axon zal voorlopig wel aan het werk blijven, nu er honderden miljoenen kijkers over de hele wereld aan het overstappen zijn naar HD televisies?
'Dat denk ik wel', aldus Harry Kanters, 'maar we zijn al druk bezig met de volgende uitdaging: 3D. Hoe lang het duurt voordat dat overal in de huiskamer opduikt weet ik niet, en ook niet precies in welke vorm, maar dat het komt staat vast. Daar zal de komende jaren door ons qua research en development heel veel in gestoken worden.'
Posted: June 28, 2010, 09:00 AM | Comments (0) |

Zelfs voor een opgewekt mens is het een mineurmomentje. De langste dag van het jaar is koud achter de rug, zijn de laatste asperges weer gestoken.
Het was gisteren Sint Jan, 24 juni, traditioneel de dag waarop het seizoen van het witte goud gesloten wordt.
Zo ook aan de Druisdijk in het buitengebied tussen Gilze en Alphen, waar de voorbijgangers met een rood bord naar de laatste kans worden gelokt. Jack en Ans Leyten hebben het hele seizoen zeven dagen lang van zeven tot zeven asperges verkocht.
2010 was geen slecht aspergejaar, zegt Ans Leyten. De eerste asperges worden rond de tweede donderdag van april gestoken. Na de strenge winter duurde het dit jaar iets langer voor de aanvoer echt op gang kwam. Voor de telers maakt dat niet zo veel uit.
"Als er minder aanvoer is", zegt ze, "dan krijgen we er op de veiling meer geld voor. Komt de aanvoer op gang, dan zakken de prijzen. Aan het eind van het seizoen maakt het meestal niet zo veel uit. Voor sommige telers kan een slecht begin van het seizoen zelfs iets beter uitpakken, omdat ze dan een week door kunnen steken."
Kees van Tiggelen uit Halsteren, voorzitter van telersvereniging Brabantse Wal, beaamt dat. "Ik denk dat er dit jaar gemiddeld minder kilo's naar de veiling gebracht zijn. Geen ramp voor de teler, want dat betekent dat er minder wordt gestoken. Dus we hebben iets minder personeelskosten, terwijl de prijzen iets stijgen. We mogen derhalve niet klagen, maar als aspergeteler moet je zoiets over een seizoen of vijf bekijken, dan heb je een beter beeld."
Belangrijkste voor de liefhebbers: de kwaliteit was prima in 2010. Dat had Van Tiggelen eind april al goed voorspeld: "Ze hebben in de wintermaanden een langere periode rust gekregen en dat levert straks een goede kwaliteit op."
Posted: June 25, 2010, 08:24 AM | Comments (0) |

Het is niet de eerste muis die soelaas zou moeten bieden tegen RSI, en het zal niet de laatste zijn. De HandShoe muis van het Bredase Hippus is wel een van de weinige, zo niet de enige, die op wetenschappelijke wijze is ontwikkeld.
Al is er geen dubbelblind onderzoek aan te pas gekomen op de Erasmus universiteit en de universiteit van Maastricht. "Helaas onmogelijk", aldus directeur Paul Helder, "om proefpersonen met onze muizen te laten werken zonder dat ze zien of voelen wat ze in hun hand hebben".
Hippus en Cum Suis BNT, waar Helder ook directeur van is, zijn allebei een spin off van de Erasmus Universiteit. Met als doel het ontwikkelen van goede ideeën tot marktrijpe producten. Een van die ideeën die het gehaald hebben is de HandShoe Mouse.
In het penthouse in de Bredase binnenstad waar hij kantoor houdt laat Helder de vier modellen zien. Vorm en functionaliteit zijn gelijk, de verschillen zitten in de afmetingen. Voor grote handen, voor kleine handen.
De draadloze Hippus muizen scoren hoog bij de Nederlandse RSI-vereniging. Op een overzicht op de website van die club, een pagina met tientallen muizen, pads, en andere toepassingen ter voorkoming van hand, pols, arm en schouderklachten, staat Hippus fier bovenaan.
Helder expliceert dat RSI, in tegenstelling tot wat wel eens beweerd wordt, nog steeds een sluipend gevaar is. "Wat er de laatste jaren veranderd is", zegt hij, "dat er minder over gepraat en geschreven wordt. Intussen heeft nog steeds één op de zes werknemers last van klachten die door het werken met computermuizen veroorzaakt worden".
Klachten die voor het grootste gedeelte voorkomen kunnen worden. "Door het optillen van de vingers, maar ook door het grijpen en knijpen met te kleine standaardmuizen worden er spieren onnodig belast. Daardoor ga je dieper liggende nekspieren aanspannen, waardoor bloedvaten en zenuwen tussen het sleutelbeen en de ribben bekneld raken. Dat leidt op termijn tot klachten. Dat zijn geen verkooppraatjes, maar allemaal gegevens die blijken uit meerjarig wetenschappelijk onderzoek. Wij hebben jarenlang echt alles gemeten, we weten waar het over hebben".
De ontwikkeling van de HandShoe Mouse is gebaseerd op het realiseren van ontspanning. "Dat proberen we op twee manieren te bereiken", aldus Helder, "door de vorm hoef je je de vingers niet meer op te tillen om niet de knopjes in te drukken. Bovendien zorgt de vorm ervoor dat je niet meer hoeft te grijpen of te knijpen".
Paul Helder heeft een uitgesproken mening over onderzoeksmethodes waarbij de resultaten op basis van enquêtes tot stand komen. "Lees je weer zo’n verhaal in een krant waarin staat dat het werken met computer geen oorzaak van RSI klachten zou kunnen zijn. Dat is dan een stelling, maar niet meer dan dat. Als je het goed gaat meten, volgens wetenschappelijke methoden en daar je statistieken uit haalt, dan constateren wij dat ruim een kwart van de Nederlandse bevolking last heeft van hand-, pols-, arm-, nek- en schouderklachten. Bovendien heeft emiritus professor Snijders in een fundamenteel onderzoek aan het Erasmus MC wel degelijk vastgesteld dat bij het gebruik van een standaard computermuis spierbelastingscondities optreden die dat soort klachten veroorzaken".
Helder wijst op een zijns inziens merkwaardige discrepantie tussen IT en P & O. "Als je kosten en optimale prestaties gaat evalueren moet je niet alleen het verzuim in beeld brengen, maar ook de efficiëntie. Van de IT afdeling wordt verwacht dat systemen optimaal presteren met een minimale downtime. Je zou op dezelfde manier naar je personeel moeten kijken: dat het optimaal kan functioneren en niet hoeft te verzuimen door oneigenlijke psychische of fysieke belasting."
Een HandShoe mee naar huis genomen wordt in ieder geval één claim van Helder waar gemaakt: "Nee, een handleiding is niet nodig. Je steekt de dongle in een usb poort en dan werkt-ie, op iedere machine. Je zal hem wel af en toe op moeten laden via de USB kabel."
Dat klopt. Zowel op de Dell op de krant als op de MacBook Pro en de iMac thuis doet de muis onmiddellijk zijn werk als de mini-dongle in een usb poort gestoken wordt. Het apparaat ligt prettig onder de hand, de uitslag van de cursor is vrij groot. De reden daarvoor is volgens Helder dat je de muis zelf op die manier nauwelijks hoeft te bewegen. Verder is het een standaard muis: drieknops en een scrollwieltje, al zal de derde knop buiten de CAD CAM wereld nauwelijks gebruikt worden. Hoeft ook niet, hij zit niet in de weg.
Aan een review ga ik niet beginnen. Om te beginnen heb ik na twintig jaar intensief muisgebruik nog nooit een klacht gehad. Mijn eerste machine met muis was een Tulip 286, begin jaren negentig. Het zal mazzel zijn, maar ik tel de zegening van kennelijk ontspannen spieren, en bovendien zou ik de Mighty MacMouse niet meer kunnen missen.
Een betere reden om het niet te doen: het zou geen recht doen aan de ontwikkeling van de muis. Ik kan me voorstellen dat de HandShoe Mouse een soelaas openbaring zou kunnen zijn voor andere gebruikers, maar die moeten hem zelf uitproberen.
Link: Google: HandShoe Mouse
Link: A mouse called Horse
Link: Fabels over werkhouding
Link: Adviezen werkhouding
Posted: June 24, 2010, 10:12 AM | Comments (0) |

Een gedenkwaardig moment: Dirk Kuyt die de ban brak tegen Denemarken en zich daarna uitte tegen de camera die achter het doel hangt. Die camera komt uit Breda. Net als alle andere televisie en slow motion camera's in alle stadions in Zuid Afrika. Stuk voor stuk in Breda ontworpen, ontwikkeld, met de hand gebouwd, getest en afgeleverd.
Bij Grass Valley, aan de Kapittelweg, waar ze trots en bescheiden tegelijkertijd zijn. De bescheidenheid is ingegeven door het feit dat niet altijd de naam gekoppeld mag worden aan een wereldwijd evenement. "We mogen er op geen enkele manier reclame voor Grass Valley mee maken", expliceert marketing manager Bart van Dijk in het voormalige Philips complex in Breda Noord. "Maar ik kan natuurlijk wel iets over de camera's vertellen".
Het WK voetbal is het best bekeken evenement ter wereld. De inmiddels gespeelde wedstrijden werden door gemiddeld 125 miljoen kijkers per wedstrijd bekeken, terwijl het totaal aantal kijkers in 2006 ruim 26 miljard was. Naar de finale zullen op elf 11 juli ongeveer 750 miljoen mensen kijken. De beelden in de tien stadions in Zuid Afrika worden door 290 televisiecamera's opgenomen en doorgestraald.
De Bredase afdeling van Grass Valley begon in de jaren zestig als Philips Broadcast. Nadat Philips besloot om zich qua video helemaal op de consumentenmarkt te richten, werd de vestiging verkocht. Grass Valley is een Amerikaans bedrijf dat in de jaren zestig groot werd in de televisie en filmwereld. Grass Valley is nu nog eigendom van het Franse Technicolor. Moeder en mediagigant Thomson heeft op zijn beurt Grass Valley in de etalage gezet.
Een maand geleden maakte Grass Valley bekend als gevolg van de crisis 68 van de 250 arbeidsplaatsen in Breda te zullen schrappen. In Breda worden camera's en systemen geproduceerd voor klanten over de hele wereld, waaronder RTL, Sky en de BBC. De teruggelopen verkopen bij Grass Valley zijn een gevolg van het gegeven dat die omroepen vanwege de crisis aanschaf van nieuwe, peperdure camera's uitstellen.
Zodat het WK, ook al mag het bedrijf daar geen reclame mee maken, een meer dan welkome opsteker is. "We hebben nu in tien stadions 290 camera's staan en hangen", aldus Van Dijk. "In de grootste stadions zijn er 32 posities, in de meeste andere 29, waarvan 6 speciale slowmotion cameras zijn, en tussen een paar stadions wordt met de units gependeld."
De ontwikkelingen in de broadcast wereld gaan snel. "Zuid-Afrika is het eerste WK toernooi waar alle camera's in high definition werken, tot en met de slow motion camera's."
Slow motion beelden in hoge resolutie, dat zal wel stevige systemen vereisen? Van Dijk, uit zijn blote hoofd: "die camera's schieten 150 frames per seconde in HD, dus dan praat je over een gigabyte of vier per seconde. Daar is stevige apparaatuur voor nodig, want anders gaat er iets staan roken."
Om het vertrouwen in de eigen producten te onderschrijven: er is maar één man van Grass Valley Breda ter ondersteuning in Zuid Afrika: Peter Grauwmans uit Bavel. "Dat is genoeg. Er gaat wel eens iets kapot, vrijwel altijd door transportschade. Er wordt heel wat afgesjouwd en gesmeten met onze producten". Al kunnen ze wel wat stootjes hebben: "daar worden ze op gebouwd. Het is zeer kostbare zendtijd, dus je kan niet hebben dat een camera weigert."
De lenzen van de camera's worden door Canon of Fujinon geleverd, de printplaten en de magnesium behuizing komen van verschillende toeleveranciers wereldwijd. Daarna wordt iedere camera in Breda door een specialist met hand gebouwd. Die doet bijna een dag over een camera, waarna het testen van de unit volgt. Wat staat er na dat testen op het prijskaartje? "Dat is al gauw een ton", zegt Van Dijk, "en de lens die erop komt kost meestal ook zoiets."
De discussie over replay na scheidsrechterlijk beslissingen volgt Van Dijk met interesse. "Vanaf de zijlijn, daar spelen we verder geen enkele rol in. Maar onze systemen, zowel de normale camera's als de slomos, zijn er klaar voor. Ik kan me voorstellen dat we kleinere camera's zouden moeten ontwikkelen naarmate er meer beelden voor officiële instant herhalingen gebruikt gaan worden. Apparaten die bijvoorbeeld in de goalpalen of in de lijnen ingebouwd kunnen worden."
In de Nederlandse televisiewereld is het marktaandeel van Grass Valley tachtig procent, in België zelfs honderd. "Wereldwijd zitten we op een procent of veertig. Naast onze grootste concurrenten Sony, Panasonic en Ikegami zijn wij het enige niet Japanse bedrijf dat in die wereld aktief is. Daar mogen we in Nederland, en zeker in Breda, wel eens trots op zijn."
Net als op de zes Technology Emmy Awards die Grass Valley Breda gescoord heeft. De meest recente voor de manier waarop het afgelopen seizoen het Amerikaanse Major League Basebal in beeld gebracht is door middel van de systemen van Grass Valley.
Inmiddels is het bedrijf druk bezig met de voorbereiding op de volgende stap: 3D in de huiskamer. "Ik hoorde pas geleden John de Mol nog verkondigen dat 3D wel in de bioscoop, maar niet in de huiskamer door zou breken. Dat geloof ik niet. De vraag is niet óf, maar slechts wanneer. Straks komen er schermen waar in meer lagen naar 3D gekeken kan worden, zodat er geen bril meer aan te pas komt. Zolang je dat brilletje ervoor op moet zetten, zal het inderdaad niet doorbreken in de huiskamer. Maar dat is ook maar een tussenfase. We hebben inmiddels verschillende 3D produkties, in binnen en buitenland mogelijk gemaakt zoals bijvoorbeeld recentelijk het BUMA Harpengala. Intussen zijn wij bezig met verdere ontwikkelingen die het voor de TV producenten eenvoudiger moeten maken om 3D programmas (live) op te nemen"
Posted: June 23, 2010, 09:23 AM | Comments (0) |

Bredanaar Joost van Hooijdonk, sinds enkele jaren woonachtig in Zwitserland, is tijdens het WK voetbal in Zuid-Afrika verantwoordelijk voor de uitzendingen van het 3D-project van de multinational Host Broadcast Services (HBS).
In opdracht van de FIFA, met de Amerikaanse sportzender ESPN als grootste afnemer, maakt HBS de opnames van 25 wedstrijden geschikt voor uitzending in 3D. "Het is een ingewikkeld technisch verhaal", zegt Van Hooijdonk, "maar we leggen als het ware een layer over twee kanalen heen, waardoor het signaal uiteindelijk als 3D verzonden en bekeken kan worden." Wedstrijden in Ellis Park en Soccer City heeft hij live bekeken, maar verder heeft-ie amper wat gezien van Zuid-Afrika.
Zijn Zwitserse vriendin wel. "Die is gisteren op safari geweest en nu ik al die verhalen hoor, moeten we samen gauw teruggaan om het land te bekijken."
Zijn officiële titel in Johannesburg is senior manager operations. Dat klinkt als iemand die de hele dag aan het regelen is.
Iemand die met een computer en een mobieltje veel brandjes moet blussen, die moet zorgen dat de boel werkt. "Daar komt het wel op neer", beaamt hij, "ik ben de schakel tussen de leverancier van de beelden en de techniek."
Zijn illustere naamgenoot Pierre, dezer dagen analist voor deze krant, was vorige week ook in Johannesburg. Joost van Hooijdonk was hem al een paar keer eerder tegen het lijf gelopen. "Dat is natuurlijk niet zo gek in dit wereldje. We hebben het samen even nagekeken, maar we zijn geen familie." Geboren in Hoeven, is Van Hooijdonk via Oosterhout en Breda in Zwitserland terechtgekomen. "In de Bredase Koepel zullen ze me nog wel kennen", lacht hij.
Pardon?
"Ik heb na de middelbare school het CIOS gedaan, en daarna ben ik negen jaar sportinstructeur in de gevangenis in Breda geweest. Destijds organiseerde ik samen met Fred Kramer outdoorcursussen in De Ardennen. Daar klommen we veel, dus leek het me een goed idee om in de Koepel een klimwand aan te leggen", vertelt Van Hooijdonk.
"Dat heb ik geweten, want er werden Kamervragen over gesteld, en daarna moest ik bij de directie op het matje komen. Of het nou wel wel verstandig was om gedetineerden te leren klimmen. Ik weet niet wat er van die wand geworden is, maar ik heb daarna nooit gehoord dat er iemand over de muur geklommen is."
De volgende klus?
"Nog geen idee. Mijn contract loopt in augustus af. Ik ben toevallig in deze job gerold, nadat de Champions Hockey League (de ijshockey-tegenhanger van de Champions League) vorig jaar na één seizoen weer afgelopen was, omdat het Russische Gazprom als grootste sponsor de stekker eruit trok."
Van Hooijdonk is niet bang dat hij na het WK voetbal met lege handen staat.
"Dit is een booming business. Nu zijn er wereldwijd al iets van vijfhonderd bioscopen die in 3D uitzenden. Maar straks komt de grote doorbraak in de thuismarkt, dus voorlopig is er meer dan genoeg werk aan de winkel."
Posted: June 22, 2010, 02:02 PM | Comments (0) |

Ik kijk altijd gefascineerd naar de documentaires over Sea Shepherd, maar niet omdat ik vierkant achter de ideologie en de methodiek van deze walvisbeschermers sta.
Eerder stelde ik hier de vraag wat het verschil is tussen walvissen en koeien. Behalve dat het ene zoogdier graast en het andere zwemt? Verschillende opgewonden reacties bevestigden mijn stelling dat het walvissendebat op emoties gestoeld is.
Mijn fascinatie geldt het totale gebrek aan discipline en het levensgevaarlijke geklungel aan boord op de boten bij Sea Shepherd. Verbazingwekkend dat er nog geen doden gevallen zijn.
Volgende week vergadert de Internationale Walviscommissie (IWC) in Marokko over walvisjacht. Dus is vlaggenschip Steve Irwin, met doodskopvlag, nu al in de buurt om publiciteit te genereren. Het botste daar op Libische vissers die tonijnen aan het overladen waren.
Volgens de vissers binnen de toegestane termijn gevangen, volgens Sea Shepherd een dag te laat. Zoiets heet een verschil van mening, maar dat begrip is aan Sea Shepherd niet besteed.
De organisatie zette doodleuk vijf duikers overboord die de netten kapot knipten. Waardoor er 800 blauwvintonijnen ontsnapten.
Daarna ging de Steve Irwin er vandoor, omdat Libië de marine uit liet varen.
Zelfs fanatieke fans van Sea Shepherd beginnen zich nu aan de kop te krabben en zich af te vragen of opperhoofd Paul Watson niet te ver gaat.
De volgende stap?
Hollandse haringvissers of Noorse trawlers naar de kelder jagen, omdat ze volgens dictator Watson meer gepakt hebben dan hun quotum?
Posted: June 19, 2010, 06:43 PM | Comments (0) |

Dorus gaat op herhaling: tweeëntwintig jaar na dato heb ik mijn VW Ute vanmorgen weer naar Hot Rod in Doesburg gebracht waar hij in 1988 (toen 19 jaar oud :-) voor de tweede keer gerestaureerd is. Eerst maar eens inschatting van het werk, gevolgd door een offerte en dan een paar knopen doorhakken. Het wordt hoe dan ook weer een 'major overhaul', dus ik gok maar op voorjaar 2011.
Die restauratie van 88 is de moeite waard geweest. Al met al is er toen 14.000 gulden in gaan zitten, waarna ik er tot 99, toen we een jaar op sabattical gingen, tegen de 400.000 kilometer mee gereden heb.
Sinds 2000 rij ik er alleen in de zomer mee, zodat er nog geen tweeduizend kilometer per jaar bijkomt. Maar roest heeft wel hard toegeslagen de laatste tien jaar, vandaar. Wordt vervolgd.
Link: This is Dorus
Posted: June 17, 2010, 03:52 PM | Comments (0) |
Twitter is vandaag nog lang niet hersteld. Het bedrijf geeft zelf op blog.twitter.com een duiding van de problemen, gelinkt vanaf het adres twitter/support.
Volgens Twitter is het momenteel de slechtste maand sinds oktober 2009, toen er ook van alles fout ging. Volgens Twitter: heeft het bedrijf zelf afgelopen vrijdag al voorspeld dat de gebruikers een paar rommelige weken zouden gaan beleven.
Het Twitter Blog: Dat komt omdat we gedwongen zijn om verbeteringen in onze systemen aan te brengen op het moment dat we meer traffic dan ooit beleven. We werken nu aan lange-termijn oplossingen. Gaande dat proces probeerden we kleine verbeteringen in te voeren zodat we tegelijkertijd de capaciteit uit kunnen breiden. Op die manier hopen we verdere uitval tijdens het WK voetbal te voorkomen.
Helaas zijn er tijdens de uitvoering onverwachter problemen opgedoken, maar alle veranderingen die we nu uitvoeren zullen Twitter in de toekomst stabieler maken.
Kortom, nog maar even afwachten. Volgens Biz Stone, een van de oprichters van Twitter, is het updaten en uitbreinden van Twitter te vergelijken met het bouwen van een raket die al in volle vaart op weg naar de maan is.
Op het moment dat de problemen ontstonden had Twitter tegen de 200 miljoen geregistreerde gebruikers die 65 miljoen Tweets per dag plaatsen.
De impact van het WK voetbal: volgens een Twitter-tracker op CNN 300.000 gerelateerde tweets tijdens de openingswedstrijd.
Link: Twitter geteisterd door technische problemen
Link: Maar wat is Twitter eigenlijk?
Link: De financiën van Twitter
Link: Twitter Support
Link: Twitter Blog
Link: Twitter op Google News
Posted: June 16, 2010, 04:55 PM | Comments (0) |

Bob Powers doorkruiste op de fiets een paradijselijk Kirgizië. Twaalf maanden later staat het ‘Zwitserland van Azië’ in brand. Terwijl de plannen voor een volgende reis tijdelijk op een lager pitje zijn gezet, blikt Powers terug.
Op een land waar je nooit toerist bent, maar waar je overal als gast ontvangen wordt. Vol met optimistische mensen, gezegend met een goed gevoel voor humor. Dat is het beeld dat de Bredase fietskoerier en geboren Brit overgehouden heeft aan bijna een maand door Kirgizië fietsen. Dat deed hij in juli 2009, samen met zijn partner Yvonne Janssen en twee andere Bredanaars, Niels den Oude en Bert van Nispen.
Een jaar later is er van alles fout gegaan in de door Oezbekistan, Kazachstan, China en Tadzjikistan omsloten Centraal-Aziatische republiek. In het zuiden zijn Kirgiezen en Oezbeken met elkaar slaags geraakt. Officiële bronnen melden minstens 700 doden en 100.000 vluchtelingen.
Broeide het een jaar geleden niet? "Niets van gemerkt", aldus de fietskoerier, die van zijn grootste hobby zijn beroep gemaakt heeft. "Maar er is dan ook een groot verschil tussen het noorden en het zuiden. Kirgizië is onderverdeeld in zeven oblasten, een soort provincies. Wij fietsten in het noorden, in de oblasten Ysykköl, Chü en Bisjkek, waar de hoofdstad Bisjkek ligt."
Hij start een diashow op zijn computer. Prachtige beelden, van onbestrate hoofdwegen, besneeuwde bergtoppen, kristalheldere meren en lachende mensen. "Fantastische mensen", zegt hij, "en niet dom; allemaal naar school geweest of gestudeerd. Nadat de Russen vertrokken zijn, is het schoolsysteem overeind gebleven. Daarom denk ik dat het wel weer goed komt. Een dictator is gebaat bij domme mensen."
Die dictator is volgens hem de afgezette president Koermanbek Bakijev en zijn zoon Maxim, die de Kirgiezen en Oezbeken tegen elkaar opgezet heeft. Volgens interim-vicepresident Almazbek Atambajev zouden vader en zoon Bakijev tien miljoen dollar in de geweldscampagne gestoken hebben.
Powers maakt zich nog geen zorgen om alle vrienden in Bisjkek, waar hij via internet veel contact mee heeft. Ook al is dat door de problemen afgelopen week minder geworden. "Het conflict is niet religieus. Het zijn allemaal moslims en niet al te streng in de leer. Maar het leven begon de laatste maanden steeds duurder te worden. Als ze niet het internet op kunnen op de universiteit, dan moeten ze betalen in een internetcafé. Veel daarvan zijn de afgelopen maanden failliet gegaan omdat het te duur werd".
Bob Powers, zijn vriendin en hun vrienden legden per dag tussen de 60 en 100 kilometer af. Over zandwegen en rotspaden, gevolgd door een gids in een Mercedesbusje. Gebaad werd er in ijskoude bergmeren, want toiletten zijn er buiten de steden niet. De gids en diens familie zijn vrienden voor het leven geworden.
Hoe komt iemand erbij om in een Centraal-Aziatisch staatje te gaan fietsen? "Door een piepkleine advertentie in een fietsblad, jaren geleden. Altijd blijven hangen en vorig jaar maar eens gaan Googlen." Op die manier kwam hij bij het reisbureautje terecht dat de zaken in Kirgizië regelde. "Die kunnen niet meer dan tachtig tot honderd gasten per jaar aan, en daar kan dan een hele familie van leven. Gaat het wat minder, zoals nu, dan heeft dat keiharde gevolgen voor het jaarinkomen."
Powers en zijn vriendin hebben in heel wat landen op verschillende continenten gefietst. "Dan maak je natuurlijk van alles mee, vooral op het gebied van afspraken die niet op tijd of helemaal niet worden nagekomen. Dat is in Kirgizië niet zo. Niks geen 'manana, manana', ze zijn altijd en overal op tijd en alles klopt. Natuurlijk gaat er op zo'n reis wel eens wat kapot, maar dat wordt dan ter plekke gerepareerd en vervolgens gaat alles weer gewoon zoals gepland. Dat is ook verfrissend, vergeleken bij een hele hoop andere landen. Het kan misschien even duren, maar het komt echt wel weer goed daar."
Link: Website Ecotour Kirgizië
Link: Kyrgzymuras.com


Posted: June 16, 2010, 04:54 PM | Comments (0) |

Twitter wordt sinds vanmorgen vroeg geplaagd door ernstige technische problemen. Gebruikers van het sociale netwerk krijgen veel foutmeldingen als ze een Tweet proberen te plaatsen, en van veel gebruikers zijn alle oude berichten spoorloos.
Een Tweet die niet geaccepteerd wordt, duikt een half uur later soms vier of vijf keer op in de 'timeline' van de gebruiker. Soms lijkt alles weer goed na het verversen van de browser, waarna alles weer net zo snel weer verdwijnen. Wie een bericht probeert te plaatsen of de pagina probeert te verversen ziet regelmatig de 'Failwhale' opduiken, de glimlachende walvis, het vaste symbool bij problemen op Twitter.
Regelmatig is een Internal Server Error het resultaat van een actie. Wie zich abonneert op twitter.com/support ontvangt updates van de problemen, als die tenminste doorkomen.
Nieuws en analyses over de problemen van Twitter verspreiden zich nu snel via andere kanalen op het net. Ga voor het nieuws naar Google News voor een overzicht van de problemen op Twitter.
Volgens Stephen Shankland op CNet begonnen de problemen maandagavond om 20:00 in Californië, 05:00 vanmorgen in Nederland. Een upgrade van het platform van Twitter is volgens hem niet volgens planning verlopen. Volgens een mededeling op Twitter/support kan het nog de hele dag duren voordat de boel weer op orde is.
Wat betreft stabiliteit en 'uptime' doet Twitter het overigens een stuk beter dan een jaar of langer geleden, toen iedere gebruiker de 'Failwhale' meerdere malen per dag voor zijn kiezen kreeg.
Minder problemen bij Twitter, die elders meer problemen opleveren. Nog maar een jaar geleden was Twitter alleen maar een platform van individuele gebruikers. Nu niet meer: honderdduizenden bedrijven over de hele wereld leunen zwaar op Twitter als communicatie- en marketingmiddel. Daarnaast zijn er verschillende andere sociale netwerken, zoals Facebook, Hyves, Linkedin en Google Buzz, die Twitter op de een of andere geïmplementeerd hebben.
Bedrijven, die zelf veel tijd in de ontwikkeling van hun Twitter gestoken hebben, kunnen niet meer doen dan wachten. Twitter is nog steeds gratis voor alle gebruikers. Er zijn met die bedrijven geen contracten of Service Level Agreements afgesloten. Op basis daarvan zouden ze aanspraak kunnen maken op een schadevergoeding in een of andere vorm.
Of dat in de nabije toekomst wel kan is de vraag. Twitter is niet beursgenoteerd, draait op grote investeerders en maakt geen omzet en andere cijfers bekend.
Zie ook: De financiën van Twitter
Zie ook: Maar wat is Twitter eigenlijk?
Posted: June 15, 2010, 04:39 PM | Comments (0) |
Resultaat: 175 kilometer in 6.17.37, 28 km gemiddeld, dankzij een paar helpende handen in de laatste tien kilometer, toen het licht uitging en ik het gevoel dat ik op twee lekke banden reed. Ben even in beeld op 2.57, zwart jack, groene Giant.
Route op Google Maps: goo.gl/VNqD
Foto's: goo.gl/aq6f
Veel meer foto's: goo.gl/NrzE
En nog meer foto's: goo.gl/03Sd
Video: goo.gl/e0ic

Don't ask, don't tell :-) helpend handje op mijn rug in de laatste kilometer.
Posted: June 14, 2010, 02:20 PM | Comments (0) |

Coby Louwerse met de zilvermeeuw die is besmeurd met oranje verf. Zijn verenpak is lek en hij kan niet meer vliegen. Het zal heel moeilijk worden om hem weer schoon te krijgen. foto Lex de Meester
De halve zool die een zilvermeeuw met oranje menie had ingesmeerd, moeten ze maar dezelfde behandeling geven.
Geen politiek-correcte reactie, maar ik hou niet van gekloot met dieren.
Wel moest ik gisteren lachen toen ik twee meiden met een ezel zag wandelen. Het beest had het prima naar zijn zin, balkend van trots op de oranje hoed op zijn kop.
Moet kunnen, maar dat met die meeuw niet. Hij droop van de verf, dus moeilijk kan het niet zijn om de dader op te sporen.
Onverwacht effect van die stompzinnige actie: onze zuiderburen die flink over de rooie gaan over hun noorderburen.
Op de website van Het Laatste Nieuws moesten we het unaniem ontgelden. De ene Vlaming hoopt dat we niks winnen, de ander denkt dat het iets typisch Hollands is, want we weten hier nooit waar de lijn te trekken.
Zou frustratie hier misschien een rol spelen?
Het is immers alweer de derde keer op rij dat de Rode Duivels het WK niet bereikt hebben.
Een in België wonende Hollandse die de nuance aan probeert te brengen krijgt het helemaal voor haar kiezen: Awel, een hypocriete Hollandse trut, die hier van een voordelig fiscaal regime komt profiteren. Terug naar je teerbeminde Nederland vooraleer we je gat zwart, geel en rood verven.
Ach, morgen gaan ze in België weer naar de stembus voor onwettige verkiezingen. Althans, volgens hun eigen Hoge Raad.
Geen nood: eenmaal gekozen stopt het nieuwe parlement dat besluit met terugwerkende kracht in de prullenmand.
Waarmee de onwettige verkiezingen wettig zijn. Ik betwijfel of ik dat land ooit ga begrijpen.
Posted: June 12, 2010, 02:32 PM | Comments (0) |

De politie Midden en West Brabant is aan het twitteren geslagen. Drie wijkagenten, in Breda, in Etten-Leur en in Tilburg, zijn begonnen te Twitteren vanuit hun werkgebied.
Peter Smaardijk doet dat vanuit Etten-Leur, Ilse Segers vanuit het centrum van Breda, en Andre Wever en
Michel van Dongen vanuit de wijken Kruidenbuurt en Kraaiven in Tilburg.
De wijkagenten gaan vooral twitteren over waar ze mee bezig zijn. Ze melden hun volgers wat hen opvalt,
hoe ze actie ondernemen en wat burgers zelf kunnen doen.
De inmiddels geplaatste berichten variëren van een opgerolde hennepkwekerij tot de aankondiging van een
verkeerscontrole, van het waarschuwen voor een zakkenroller tot een getuigenoproep naar aanleiding van
een vernieling.
Volgens een woordvoerder van de politie bieden de geplaatste tweets een inkijk in de manier waarop de
wijkagent zijn werk voor de buurt doet en hoe hij burgers daarbij wil betrekken. De Twitter-adressen
van de wijkagenten worden in de betreffende wijken bekend gemaakt en zijn ook te vinden op de website
van de Politie Midden en West Brabant.
Volgens woordvoerder Jeroen Steenmeijer werkt het gebruik van Twitter drempelverlagend. "Er hoeft
bijvoorbeeld niet perse iets gebeurd te zijn om iets te melden bij de wijkagent of informatie te delen
met anderen. Bovendien kan de wijkagent op deze manier met een heleboel mensen tegelijkertijd contact
onderhouden".
De politie hoopt dat er door het initiatief via Twitter een community tot stand zal komen in de wijk.
Steenmeijer: "Het netwerk van de wijkagent groeit, en bewoners zullen eerder geneigd zijn om te
helpen helpen bij het bestrijden van criminaliteit. De bereidheid om zaken te melden zal toenemen, en
daarmee ook het gevoel van veiligheid".
De tweets bieden een inkijk in de manier waarop de wijkagent zijn werk voor de buurt doet en hoe hij
burgers daarbij wil betrekken.
Link: Twitter Peter Smaardijk
Link: Twitter Ilse Segers
Link: Twitter Andre Wever en Michel van Dongen
Link: Website Politie Midden en West Brabant
Posted: June 12, 2010, 02:27 PM | Comments (0) |

Het in San Francisco gevestigde Twitter is gefinanciërd door een aantal Amerikaanse durfkapitalisten die in drie verschillende rondes bijna zestig miljoen dollar in het bedrijf gestoken hebben.
The Industry Standard is zeer skeptisch over de prognoses de prognoses die door Twitter zelf gekoesterd worden. Volgens de door multimedia gigant IDG uitgegeven website, die gespecialiseerd is in de financieel-economische kanten van internet, zijn die verwachtingen niet reëel.
Twitter is nog geen beursgenoteerd bedrijf, en daarom niet verplicht om cijfers bekend te maken.
Toch kwamen ze vorig jaar op straat te liggen door een inbraak van een hacker. In een tot dan geheim intern document dacht Twitter vorig jaar zelf in het derde kwartaal een bescheiden winst van 400.000 dollar te verwachten, en vier miljoen dollar in het laatste kwartaal.
De voorspellingen voor eind 2013: 111 miljoen dollar winst op een omzet van anderhalf miljard.
Of die verwachtingen waar gemaakt zijn weet niemand, terwijl de hamvraag is waar de inkomsten dan wel van vandaan zouden moeten komen. Twitter is voor de gebruikers nog steeds gratis, en er staan nog steeds geen advertenties naast de tweets.
Twee maanden geleden maakte Twitter wel bekend overeenkomsten afgesloten te hebben met Sony, Red Bull, Best Buy en Starbucks. Naar verwachting zullen binnenkort daarom zogenaamde ‘promoted tweets’ opduiken, te vergelijken met de linkjes naast de zoekresultaten van Google.
Twee andere mogelijkheden zijn een betaalsysteem integreren, zodat Twitter tegelijkertijd een soort Marktplaats wordt, of een beursgang.
Denkend aan Nina Brink en World Online: die beursgang zou snel moeten komen. Want Twitter loopt nog steeds het risico dat de hype over waait, en dat er weer iets anders arriveert.
Een van de vele mogelijke opvolgers of vervangers: identi.ca.
Doet hetzelfde als Twitter, maar er kan meer mee, en de populariteit zou zomaar ineens kunnen exploderen. Net zoals die van Twitter een paar jaar geleden.
Google: How does Twitter make money?
Can Twitter survive the hype cycle?
Maar wat is Twitter eigenlijk?
Posted: June 10, 2010, 11:08 AM | Comments (0) |

Geen politicus die het anno 2010 waagt om niet te twitteren. Van Wilders tot Cohen, Van Halsema tot Rutten, allemaal kwetteren ze allemaal volop mee in het digitale debat.
Waarin ze zich in iedere spreekbeurt op het wereldwijde forum tot maximaal 140 letters of cijfers moeten beperken. Geen nood, want het aantal beurten is onbeperkt.
Ongekroond twitterkoningin van de tweede kamer, met bijna 60.000 volgelingen, is Femke Halsema. Dat is heel wat, maar zelfs al al die followers hun stem op haar zouden brengen, zou dat nog niet genoeg voor één zetel zijn. De vraag is dus wat het allemaal waard is.
Maar wat is Twitter precies?
Het is in ieder geval geen platform van de jeugd, die zich digitaal met allerlei andere speeltjes vermaakt. Slechts elf procent van alle Twitteraars is tussen de 12 en 17 jaar oud. Het grootste gedeelte van de gebruikers bestaat uit volwassenen die, voordat ze via Twitter hun eerste kreet slaakten, van geen enkel ander sociaal netwerk gebruik gemaakt hadden.
Twitter is een simpele manier om met zoveel mogelijk mensen via internet zo snel mogelijk berichten uit te wisselen. Niet meer, en niet minder. Twitter is ook niets nieuws. Ruim twintig jaar geleden ontstond het Internet Relay Chat (IRC) dat op dezelfde manier als Twitter werkt.
De verschillen tussen chatten en twitteren zijn voornamelijk cosmetisch. Overigens: ook het al dertig jaar oude systeem van nieuwsgroepen wordt op dezelfde manier als Twitter gebruikt. De klassieke forums op internet: idem dito. Google Groups werkt ook zo. Het ziet er allemaal anders uit, maar het is ongeveer hetzelfde. De opmaak is alleen anders, en de berichten mogen meestal langer zijn.
Voor de belangstellende (nog)-niet-gebruikers: als je een gratis account op Twitter aanmaakt, kun je binnen een minuut aan de slag. Je kunt je abonneren op een andere gebruiker en als die dan een boodschap van maximaal 140 karakters plaats, zie je die vanzelf opduiken op je eigen Twitter-pagina. Of op je mobiele telefoon met internet-aansluiting, als je die daarvoor wil gebruiken.
Je kunt vervolgens reageren op die boodschappen, of zelf een nieuw bericht aanmaken. Zijn er andere mensen die jouw gekwetter interessant vinden, dan kunnen ze zich op jouw berichten abonneren.
Twitter heeft één groot nadeel, het lijdt aan hetzelfde euvel als het chatten. Op het moment dat er meer dan een aantal gebruikers tegelijkertijd actief zijn, gaat het systeem aan zijn eigen succes ten onder.
Zolang er twee tot enkele tientallen gebruikers tegelijkertijd actief zijn die de tijd nemen voordat ze op een ander reageren is het nog wel te volgen. Maar als lijsttrekkers proberen om via Twitter een debat te voeren, terwijl honderden of duizenden mensen zich ermee gaan bemoeien, wordt het een pandemonium.
Waar de berichten zo snel voorbij flitsen dat niemand ze nog kan lezen: een zinloze digitale Poolse landdag. Maar zou de Tweede Kamer ook worden, als de publieke tribune plus de hele wereld, zich ter plekke met het debat zouden mogen bemoeien.
Google: How does Twitter make money?
Can Twitter survive the hype cycle?
Posted: June 10, 2010, 10:57 AM | Comments (0) |

De website van Space Experience Curaçao (SXC) opent met een knipoog naar de Flying Dutchman. Het spookschip dat gedoemd was om tot het eind der tijden de zeven zeeën te blijven bevaren. Space Experience wil de legende van de Flying Dutchman op een andere manier nieuw leven inblazen. Inhakend op een wereldwijde trend: de commercialisering van de ruimtevaart. Met het transporteren van reizigers naar de ruimte, om ze na een lange glijvlucht weer netjes op Curaçao af te leveren.
Volgens de organisatie staat de Flying Dutchman model voor de Hollandse ondernemersgeest. De Hollanders die in de 16e en 17e eeuw de wereldzeeën veroverden, en die in 1919 de KLM oprichtten, de eerste commerciële luchtvaartmaatschappij ter wereld.
Van de oceanen via het luchtruim naar het laatste te veroveren domein: de ruimte. Met een Lynx, een tweepersoons kruising tussen een raket en een vliegtuig. Ten behoeve van het ruimtetoerisme ontworpen en gebouwd door het Amerikaanse XCOR Aerospace.
De Lynx: na een flitsende start worden op 42 kilometer hoogte de vier motoren afgezet. Op tweemaal de snelheid van het geluid stijgt hij, steeds langzamer, tot ruim honderd kilometer hoogte. Daar zien de piloot en zijn enige passagier de bolling van de aarde en zijn ze een minuut of tien gewichtloos.
Vervolgens begint een lange zweefvlucht door de dampkring die het toestel drie kwartier na de start terugbrengt naar de basis op Curaçao. Daar, naast vliegveld Hato, moet dan het het Space Center staan, een futuristisch bouwwerk van architect Kas Oosterhuis. De architect die de vestiging van Hessing, importeur van gerenommeerde automobielen, ingebed in de geluidswal van de A2 bij Utrecht, heeft ontworpen.
Over minder dan vier jaar, op 1 januari 2014, zou de eerste passagier van Space Experience Curaçao de ruimte in moeten gaan. Voor het ticket zal hij dan 70.000 euro betaald hebben.
Futuristisch is het idee zeker, maar is het het haalbaar?
"De techniek is er, alles kan op tijd klaar zijn, de financiering zal de grootste uitdaging zijn", aldus testpiloot en voornaamste initiator van het project majoor Harry van Hulten. Iemand die net zo nuchter en vastberaden overkomt als je van een gelouterd jachtvlieger en testpiloot mag verwachten. Die alleen al op basis van zijn indrukwekkende staat van dienst niet als luchtfietser beschouwd kan worden.
Samen met medeoprichter Ben Droste (luitenant-generaal b.d.), is hij nu hard bezig concrete stappen te zetten richting de realisatie van het project.
In zijn huis in Breda expliceert hij het verschil tussen de aanpak van Virgin Galactic en de manier waarop hij zelf met zijn organisatie een en ander wil gaan realiseren.
Virgin Galactic is een onderdeel van de Virgin Group van miljardair Richard Branson, die volgend jaar vanuit Nieuw Mexico de eerste commerciële ruimtevlucht wil maken. Waar de passagiers overigens het dubbele neer zullen moeten tellen van het ticket vanaf Curaçao.
"Dat gaat gebeuren met SpaceShipTwo, waarin zes passagiers en twee piloten op een ander vliegtuig omhoog liften, waarna ze op eigen kracht verder gaan", aldus Van Hulten, "een doorontwikkeling van SpaceShipOne van Burt Rutan, die er in 2004 de Ansari X Prize van tien miljoen dollar mee won".
Die prijs was uitgeloofd voor de eerste privé organisatie, op geen enkele wijze gesteund door een overheid, die erin zou slagen om een en hetzelfde bemande ruimtevoertuig binnen twee weken tweemaal in de ruimte te krijgen.
"De Lynx is een stuk kleiner dan het schip van Branson en Rutan. Hij wordt aangedreven door vier raketmotoren die op vloeibare brandstof draaien, een mengsel van LOX en kerosine. Iedere motor levert tot ongeveer 2900 pond stuwdruk, genoeg om tot honderd kilometer hoogte te komen."
Volgens Van Hulten is de Lynx een klein vliegtuig met een redelijk simpele techniek, waardoor de risico's zeer beheersbaar zijn.
"En daarmee de financiële haalbaarheid. De Lynx is zo ontworpen dat hij veertig vluchten moet kunnen uitvoeren tussen twee grote onderhoudsbeurten. Het toestel is in staat om viermaal per dag een vlucht met passagier uit te voeren".
Volgens Space Experience kan het project definitief en winstgevend gaan draaien als de investeerders in totaal 75 miljoen euro bijeen brengen. Die berekening is werd bevestigd in het haalbaarheidsonderzoek dat zij vorig jaar hebben laten uitvoeren door Futron, een Amerikaans bedrijf dat gespecialiseerd is in de commerciële ruimtevaart.
Waarom op Curaçao?
"De belangrijkste redenen", aldus Van Hulten, "zijn het klimaat en de relatief lege luchtruimte boven de Cariben. Er vliegt natuurlijk wel wat rond tussen Zuid-, Midden- en Noord Amerika en Europa, maar dat is absoluut niet te te vergelijken met de drukte in het Europese luchtruim of boven Nederland. Om van het klimaat maar niet te spreken. Het is ook een strategische keuze: de ligging tussen Noord Amerika, de belangrijkste markt in begin en Zuid Amerika als belangrijkste groeimarkt, en de goede verbindingen met Europa. Curaçao ligt ook dicht bij de evenaar, hetgeen van belang is bij de volgende stap: een baan om de aarde."
Andere overwegingen die een rol gespeeld hebben zijn de toeristische infrastructuur op Curaçao plus de goede vliegtechnische infrastructuur. Curaçao International Airport heeft als een van de weinigen in de Cariben een lange startbaan.
"Last but not least," aldus Van Hulten, "In het kader van zo'n project is een goede band met de VS noodzakelijk. Op Curaçao heeft de Verenigde Staten een Forward Operating Location (FOL). Dat, in combinatie met de positie van Nederland in de NAVO en de militaire banden met de VS speelt een belangrijke rol in de noodzakelijke vertrouwensband met Amerika."
De stand van de techniek en de mate van samenwerking met de overheid op Curaçao lijken op dit moment niets meer in de weg te staan. XCOR bouwt en ontwikkelt gewoon door, want als Van Hulten en zijn Space Experience niet zouden slagen, staan er andere partijen klaar die in een of meerdere Lynxen geïnteresseerd zijn.
"De eerste klant van XCOR is bijvoorbeeld Zuid-Korea", aldus Van Hulten. "Dat vliegtuig komt heus wel op tijd klaar, en intussen doen wij ons best om investeerders over de brug te krijgen".
De Airport Holding en Curaçao International Airport steunen het project, net als de plaatselijke Tourist Board, op Curaçao, Black Hole Consultancy, Futron, Spigthoff, Janssen de Jong en KPMG Curaçao. De investeringen zullen niet alleen terugverdiend moeten worden via de tickets van de ruimtetoeristen.
"We willen met de Lynx ook onderzoek in de ruimte laten uitvoeren. Met de Lynx is dat ook voor de onderzoeksinstituten betaalbaar geworden. Daarnaast kan het toestel ook kleine satellieten in een baan om de aarde afleveren en dat is een groeimarkt met veel potentie. De wisselwerking tussen onderzoek, ruimtetoerisme en miniatuur-satellieten zal een synergetisch effect op al die facetten hebben".
Volgens majoor Van Hulten is de missie van Space Experience een van de opstapjes naar een groter doel: commerciële intercontinentale ruimtevaart. Een en ander lijkt nog een beetje ver van het bed.
"Maar kijk eens waar we na pas honderd jaar luchtvaart staan", zegt hij, "hoe snel de ontwikkeling van de ruimtevaart zal gaan vergeleken met die van de luchtvaart, dat weet ik niet. Maar uiteindelijk zal er iets komen waarbij je in een paar uur van het ene continent naar het andere vliegt, in een halve baan om de aarde". Aan die ontwikkeling wil de gelouterde jachtvlieger en testpiloot zoveel mogelijk steentjes bijdragen.
"Dat is toch een mooie uitdaging? We hebben ook een traditie hoog te houden met Fokker en de KLM. In die traditie willen wij graag een van de eersten zijn die commerciële ruimtevluchten aan gaan bieden".
Virgin Galatic en Space Experience zijn niet de enige ondernemers die bezig zijn met het ontwikkelen van bemande ruimtevluchten. Wereldwijd werden 28 projecten opgestart, waarvan er inmiddels elf gecanceld zijn en twaalf 'in ontwikkeling'. Sommige bedrijven zijn daarnaast bezig met het ontwerpen en ontwikkelen van draagvliegtuigen of ruimtestations.
"Weer een stap verder, maar ook dat zal uiteindelijk gaan gebeuren", aldus Van Hulten, "toeristen die in een commercieel ruimtehotel verblijven. Vergeet niet dat ruimtetoerisme inmiddels ook al weer bijna tien jaar oud is. Dennis Tito was in 2001 de eerste burger die tegen betaling van twintig miljoen dollar een week in de ruimte bleef en 128 keer om de aarde draaide. Zo is de luchtvaart ruim honderd jaar geleden ook begonnen, als een speeltje van rijke mensen. Kijk nu eens waar we staan. Ruimtevaart gaat hoe dan eenzelfde soort ontwikkeling doormaken. De vraag is niet óf, de vraag is slechts wanneer."

Harry van Hulten (41) is geboren en getogen in Amsterdam. Na het atheneum trad hij in 1986 in dienst bij Koninklijke Luchtmacht.
Hij studeerde aan de KMA in Breda, waar hij in 1990 afstudeerde als bachelor in engineering. Na zijn opleiding tot jachtvlieger voltooide hij drie van de meest uitdagende en prestigieuze cursussen in de militaire luchtvaart. De Euro NAVO Joint Jet Pilot Training (ENJJPT), de F-16 Nederlands) Weapons Instructor Course (DWIC) en de USAF Test Pilot School.
Majoor Van Hulten heeft meer dan 3000 vlieguren op zijn naam staan, waarvan ruim 2600 uur in de F-16. Verder bestuurde hij als gezagvoerder 42 verschillende typen vliegtuigen, variërend van lichte eenmotorige vliegtuigen tot en met zwaardere vliegtuigen met meerdere motoren.
Hij voltooide de ENJJPT in 1992 op Sheppard Air Force Base in Texas, en F-16 conversie training in Tucson bij de Air National Guard. Nadat hij terugkeerde naar Nederland, werd hij toegewezen aan 312 Tactical Fighter Squadron op Vliegbasis Volkel.
Van Hulten voerde van 1994 tot 1999 gevechtsmissies uit in het voormalige Joegoslavië, en in 2002 in Afghanistan. Na het voltooien van de Fighter Weapons Instructor Course kwam hij als 'flight commander' in actie bij verschillende internationale oefeningen en uitzendingen.
Nadat hij op Edwards Air Force Base in Californië opgeleid werd tot testpiloot heeft Van Hulten deelgenomen aan diverse testprogramma's in het kader van de verdere doorontwikkeling van de F16. Sinds 2006 coördineert hij de testprogramma van de gevechtsvliegtuigen van de Koninklijke Luchtmacht.
In 2008 was hij op vliegbasis Leeuwarden verantwoordelijk voor de operationele beoordeling van de F-16 MLU M5. Tijdens dat testprogramma werden in vier weken meer dan 150 vluchten met 10 exemplaren van de nieuwste uitvoering van F16 gemaakt. Een programma dat uitgebreid verslagen werd door Aviation Week en Space Technology.
Harry van Hulten is getrouwd, heeft twee dochters en woont in Breda.
Posted: June 07, 2010, 09:34 PM | Comments (0) |