'Doet u mij vandaag De Stem maar, uit Holland'
Ja, dank u, met mij gaat alles goed, en nee, die Toshiba doet nog steeds
niet wat-ie moet doen, en ik ben ook niet van plan om er nog al te veel tijd
aan te gaan besteden de laatste week van mijn vakantie. Dank voor de
e-mailtjes van behulpzame lezers die tot mij zijn gekomen dankzij Hotmail,
waarbij sommigen er hun verbazing over uitspraken dat ik er niet eerder
gebruik van gemaakt had. Gelijk hebben ze, want Hotmail is een service die
niet alleen op reis zeer waardevol is, maar ook voor iedereen die meer dan een
e-mail adres heeft. Reuze gemakkelijk als je twee, drie of vier verschillende
accounts hebt, en het doet er niet toe of ze door de baas door de strot
gedrongen zijn, of dat ze uit misplaatste ijdelheid zijn aangeschaft. Met een
druk op de knop vanuit de browser kun je alle post binnenhalen, zonder een
e-mailclient op te starten. Zet een shortcut naar hotmail op je desktop en je
hebt nooit meer een mailprogramma nodig. De bewegende reclame moet je in ruil
voor die service voor lief nemen, waarbij hotmail eenzelfde vervelende truc
toepast als de Nederlandse PTT Telecom op de site waar telefoonnummers
opgezocht kunnen worden. Druk je in het hoofdframe van de site op de
rechterbutton van de muis en vervolgens op 'back', iets wat ik in Netscape
kennelijk nogal vaak en gedachtenloos doe, dan krijg je eerst een nieuwe
commercial voor je kiezen onderop de pagina en pas daarna doet die back-button
waar hij voor bedoeld is.
Vanuit het Schotse Aberdeen (want natuurlijk is er hier in Australië ook
een) wijst Gerrold Kuijpers me er op dat ook Yahoo! eenzelfde mailservice
verleent als Hotmail, zij het vooralsnog met minder reclame. Dus mezelf maar
even aangemeld bij Yahoo!, teneinde de komende weken een bescheiden
warenvergelijkend onderzoekje te kunnen uitvoeren. Als ik zo nog even doorga
heb ik straks zoveel e-mailadressen dat ik als visitekaartje een A-4 moet
laten drukken. Dat zou een beetje te gek worden, dus dat onderzoekje gaat
komende maand afgesloten worden met het schrappen van een adres of vier,
voordat ik er zelf gek van word en u helemaal geen antwoord meer krijgt op
behulpzame brieven naar postbussen die nooit geleegd worden.
Dezelfde Gerrold heeft me nog een waardevolle tip verstrekt, waar ik anders
waarschijnlijk pas veel later achter gekomen was: je kunt bij Compuserve wel
degelijk een POP3-account aan laten maken. Dat adres zou dan weliswaar
naam@cis.com worden in plaats van naam@compuserve.com, maar vanaf dat moment
is het ook gewoon mogelijk om Compuserve-mail te lezen via een browser. Er
maar vanuit gaande dat die Toshiba of zijn opvolger in de toekomst nog wel eens
vaker kuren zal gaan vertonen ben ik dan van alle ellende verlost. Bovendien,
als die wildgroei in internet-cafés zich doorzet, ben ik voor eens en voor
altijd van dat gelazer in hotelkamers verlost. Ik begin al aardig aan het
stramien te wennen. Op de camping kun je gewoon tikken op de laptop, zij het
met twee praktische problemen: overdag kun je je scherm vanwege de felle zon
niet lezen, en 's avonds zit je met je kop in een wolk insecten die door de
felle kleuren aangetrokken worden. Maar evengoed makkelijk: stukkie tikken,
verschillende brieven tikken, alles op een flop en de volgende dag even een
bak cappuccino in het internetcafé.
Vandaag zit ik in George Street in Sydney en dit is alweer meer dan een
café. In Melbourne noemen ze Sydney 'Shitney', dat vanwege de capsones die de
bewoners van de grootste stad van Australië door die van de op een na grootste
stad toegedicht worden. Net zoals Brabanders dat van Amsterdammers vinden.
'Sydneysiders' op hun beurt noemen Melbourne 'Smellbourne', dat omdat het daar
altijd zou stinken vanwege de Yarra River. Hoe dan ook, hier in Sydney ('good
morning sir, can I help you?', terwijl dat dus in de rest van Australië gewoon
'good morning mate' is), in Sydney dus, heet het geen café, maar
'Communication Center'. Er hangen een stuk of tien verschillende klokken met
de tijd van andere wereldsteden, er staan een stuk of tien internet-pc's,
allemaal Pentium 230 MMX'en, en allemaal met een hele goede monitor en een
razendsnelle verbinding. Verder staat er een batterij telefooncellen van
waaruit je tegen zeer scherpe prijzen internationaal kan bellen. Druk is het
er ook. Ik ben hier vanmorgen om acht uur gaan zitten en tien minuten later
was het vol.
De baas van het spul lijkt me een Indiër. Alleen de tulband ontbreekt. Hij
loopt de hele tijd goed in de gaten te houden of er geen grappenmakers
proberen om dingen te doen via zijn computers, die het daglicht niet kunnen
verdragen. Hij heeft net een blik over mijn schouder geworpen en daarna
vriendelijk geïnformeerd in wat voor taal ik bezig ben. Verder loopt hij
constant met een big smile op zijn gezicht, want het gaat hem zo te zien voor
de wind. Inmiddels zitten er een paar naar een computer snakkende types met
een chagrijning gezicht te wachten op een paar stoelen bij het raam, alsof ze
bij de kapper zitten. Ze proberen me zwijgend te laten zien dat ik een beetje
op zou moeten schieten en dat ze zich trouwens afvragen hoe ik, in die
gerafelde korte broek en op die slippers, die tien dollar per uur kan betalen.
Ik begin te begrijpen waar dat 'Shitney' vandaan komt en ik snak weer naar de
bush en de Blue Mountains, waar ze geen kapsones kennen.
Maar een toonaangevende trend lijkt het me wel, zo'n 'Communication
Center'. Volgens mij hangt de hele internet-bubs aan een enkele goedkope
ISDN-verbinding en dat loopt allemaal naadloos. Als je alleen de pc wil
gebruiken is het weer iets goedkoper dan surfen en kun je bijvoorbeeld een
sollicitatiebrief op een flop meebrengen. Of die zelf even intikken in Notepad
als je niet wilt weten hoe dat je Word of WordPerfect onder de knie krijgt.
Tegen een bescheiden vergoeding springt de Indische meneer of zijn assistent
even bij. Hij haalt de spelling-checker er even overheen, goochelt wat met een
Macro onder Word, en drukt op de print-button. Voila, voor een paar dollar heb
je een perfecte sollicitatie-brief, waar je mee voor de dag kan komen.
Op de pc, waarop ik zit te werken, zit weliswaar Paint Shop Pro, en er zal
ook wel ergens een scanner staan, maar ze adverteren nog niet met
foto-faciliteiten. Maar het lijkt me slechts een kwestie van tijd of in iedere
stad, ook in Nederland, moet zo'n 'Communication Center' komen. Je kunt er
surfen, e-mailen, mooi laten printen, kopiëren, foto's op floppy's laten
uitdraaien op commerciële kleurenprinters, ouderwetse negatieven inleveren en
die een uur later op het web of op een medium (flop, zip-drive, DVD) ophalen,
en voor een paar centen bellen over de hele wereld.
En natuurlijk komt er snel een tijd dat alle kranten ook integraal de
complete papieren krant tegen betaling op het web gaan zetten, bijvoorbeeld in
het PDF-format van Adobe. Dan is de onvermijdelijke consequentie daarvan de
volgende mooie mogelijkheid. U gaat op vakantie naar Verweggistan en 's
morgens vroeg loopt u even naar het dichtstbijzijnde 'Communication Cente'.
'Doet u mij vandaag De Stem maar, uit Holland', zegt u in uw beste Spaans of
Sanskriet. Dan tikken ze voor u even username en password in, waarna in een
minuut of wat de hele krant in het PDF-format gedownload wordt. Adobe Acrobat
maakt er prachtige printjes van, zodat u even later op een echt terrasje uw
eigen krantje lezen kan. U hoeft er geen computer voor mee te nemen en u hoeft
er ook helemaal geen verstand van computers voor te hebben. Nog even geduld
svp, maar het komt er ongetwijfeld aan. Zij het waarschijnlijk niet voor de
volgende eeuw, maar ach, da's overmorgen en dan is het-jaar-2000-probleem in
ieder geval achter de rug.
© KC 2005
Publishing Platform: Movable Type 3.121
Type Key Profile
Photo Albums: ImageFolio 3.1 Pro
Host: Verio
OS: HP-UX 11i
Webserver: Rapidsite/Apache 1.3.33
Perl: 5.8.6
CGI: CGI/1.1
Database: MySQL 4.0.24-
PHP MyAdmin: 2.6.0-pl3
Syndicate: RSS 1.0
Syndicate: RSS 2.0
Bloglines: Subscription
Spam: Poison
Comment Spam: Captcha!
Creative Commons License
Check Unix Time
Desktop Clock
Check the Color Picker
|