Altavista verkocht: iets doe ik niet goed...
'Iets doen we niet goed', zo sprak een collega van de sportredactie de
afgelopen week mismoedig, toen hij mijn bureau passeerde. Bleek dat-ie net bij
Jacco Eltingh op bezoek geweest was, en die schijnt op zijn 27e zoveel
schaapjes op het droge te hebben dat-ie net zo goed Nieuw-Zeeland kopen kan. 'Iets doe ik inderdaad niet goed', dacht is gisteren, toen ik las dat Jack
Marshall in een klap schatrijk geworden is door zijn internetadres
altavista.com voor acht miljoen piek te verkopen aan Compaq. Vrijwel iedereen die internet gebruikt, zal wel eens terecht gekomen zijn
bij de zoekmachine AltaVista. Het is nog steeds de enige zoekmachine die ik
gebruik, behalve als ik op zoek ben naar een bepaald document, of een bepaalde
organisatie in een zeker land of in een bekend aandachtsgebied. Dan maak ik
altijd een uitstapje naar Yahoo!, dat ik eigenlijk niet als een echte
zoekmachine beschouw. Yahoo! is meer een klaarstaande index van het web, waar
je doorheen begint te bladeren, totdat je in het gebied bent waarvan je het
vermoeden hebt dat daar ergens ligt te wachten wat je nodig denkt te hebben. Ben ik in een breder verband op zoek naar iets, dan pak ik AltaVista. Lekker
snel, en het interesseert me niet bijster dat bijvoorbeeld HotBot beweert over
een hoger scoringspercentage te beschikken. Wat maakt het mij uit of ik tien-
of twaalfduizend 'hits' terug krijg? Het gaat erom dat de relevante bovenaan
staan, en dat ik niet al te veel tijd kwijt ben met bladeren. Zo zal de ene
niet-surfer zweren bij de Winkler Prins en zal de andere hem met de dikkere
Encyclopedia Brittannica om zijn oren slaan. Ieder het zijne, en wie niets
weten wil van AltaVista, HotBot of Yahoo!, die heeft keus zat. Op de
internetpagina op de website van BN/DeStem staat voor de liefhebbers een pagina
klaar waarop u zo in kan stappen bij 130 verschillende zoekmachines. Iedereen die AltaVista wel eens gebruikt heeft en het aan zijn bookmarks
toegevoegd, zal zich wel eens afgevraagd hebben waarom het adres niet http://www.altavista.com is, maar http://www.altavista.digital.com. En
iedereen die zich dat afgevraagd heeft, zal uit pure nieuwsgierigheid wel eens
het korte adres in het venster van de browser ingetikt hebben. En heeft dus ook de voorpagina van het bedrijfje Altavista Technology Inc.
gezien, dat waarschuwde dat het niets met zijn grote broer te maken had. Wel
kon u er meteen uw prangende zoekvraag voor grote broer intikken, waarna u
alsnog bij de zoekmachine terecht kwam. Kennelijk, zo veronderstelde ik twee
jaar geleden al, zonder er verder over na te denken, heeft iemand de domeinnaam
Altavista voor de neus van Altavista weggekaapt en zal het binnenkort via een
rechtszaak of een kort geding wel goedkomen. Die veronderstelling werd vorige week waarheid, maar er stak niet, zoals ik
dacht, gemene opzet achter. Jack Marshall heeft, in 1994 volkomen te goeder
trouw een IT-bedrijfje opgezet dat hij deponeerde als Alta Vista Technology.
Kennelijk een voorloper op de elektronische snelweg liet hij meteen de
domeinnaam www.altavista.com registreren. Terwijl middenstander Marshall een jaar later nog steeds dag en nacht in de
weer was met het uitbouwen van zijn toko, werd, zonder dat hij het wist, door
de firma Digital de zoekmachine AltaVista op het net gezet. Waarom die, nadat
ze ontdekt hadden dat de domeinnaam bezet was, toch vast bleven houden aan de
bedrijfsnaam, is mij een raadsel. Misschien hadden ze al een paar centen in een
reclamecampagne gestoken, of misschien dachten ze, als virtueel
projectontwikkelaar, dat keuterboertje tezijnertijd voor een appel en een ei
uit te kunnen kopen. Hoe dan ook, altavista.digital.com en altavista.com zorgden van meet af aan
voor de nodige verwarring. Marshall klaagde niet. Zijn website werd intussen
bezocht door honderdduizenden verdwaalde kijkers per dag. Kijkers zijn geen
kopers, maar daar maalde Marshall niet om. Met de bezoekcijfers in een mooie
logfile trok hij de nodige adverteerders en spon op die manier garen bij de
onduidelijkheid. Keuterboertje of niet, zijn mooiste moment kwam afgelopen week. Hij besloot
dat het mooi geweest was zo en verkocht de domeinnaam voor acht miljoen gulden
aan Compaq, inmiddels eigenaar geworden van Digital Equipment. Da's nog niet alles, want als Marshall op 31 augustus zijn digitale winkel
overdoet aan Compaq, krijgt hij een permanente link op de voorpagina van
AltaVista naar zijn nieuwe website: http://www.photoloft.com 'Iets doe ik niet goed', dacht ik, toen die collega, met het stof van de
oprijlaan van Eltingh nog aan zijn schoenen, verder sjokte naar de
sportburelen. Al is dat natuurlijk maar betrekkelijk. Marshall is ermee weggekomen uit
pure mazzel en dan alleen nog maar omdat hij te goeder trouw gehandeld heeft.
Dit soort deals kwam vaker voor in de oertijd van het web, nog maar een jaar of
vier, vijf geleden. Toen waren er van die gehaaide slimmerds die bijvoorbeeld
cocacola.com inpikten en dat soort namen voor verschillende bedragen aan de
rechtmatige eigenaars verkochten. En zijn er nog steeds anderen die duizenden
domeinnamen geregistreerd hebben die die te koop aanbieden aan de meest
biedende. Wat betreft de namen van grote bedrijven is er inmiddels voldoende
jurispredentie. In Amerika kom je daar niet alleen meer weg mee, je loopt zelfs
de kans op een fikse boete als je het het probeert. Wordt geloof ik als een
soort boze opzet beschouwd. Met gewone namen ligt dat weer iets anders. Ik weet niet hoeveel mensen in
Engelstalige landen Michael Jackson heten. Of Donald Trump. Tientallen?
Duizenden? Met Bela Lugosi zal dat weer iets anders liggen, al komt die in
Italie misschien weer meer voor. Vroeger, voor internet, had ik een tic. Zogauw
ik in een buitenlandse hotelkamer belandde zocht ik in het telefoonboek of er
daar ook Krijnens waren. Die zijn zeldzaam, kan ik u verzekeren. Zelfs in
wereldsteden van drie of vier miljoen inwoners kom je er soms een en soms geen
tegen. Ik stond dan ook niet gek te kijken, een jaar of wat geleden, dat het me
geen enkele moeite kostte om de domeinnaam krijnen.com te laten registreren bij
Internet Solutions, zeg maar de boekhouder van het internet. Maar Michael Jackson, Donald Trump en Bela Lugosi vissen achter het net
(sic!) als ze met computers zouden gaan liefhebberijen en hun naam zouden
willen laten registreren. Ene Rob Moritz is ze voor geweest, en die heeft ook
de namen van een paar duizend anderen, min of meer bekende persoonlijkheden,
geregistreerd. Moritz is predikant in Shawnee, Kansas, en veronderstelt
wellicht dat dat eerzame beroep zijn bedoelingen onderstreept. Moritz beweert
namelijk dat hij al die namen ingepikt heeft voordat anderen dat doen. Moritz
zegt op die manier te hebben voorkomen dat een onverlaat op michaeljackson.com
bijvoorbeeld een site vol blote kinderen zou inrichten. Wie twijfelt aan de eerlijkheid van meneer Moritz, en denkt dat hij het
gewoon om het geld gedaan heeft, zal gniffelen bij het vervolg. Moritz zit
namelijk tot over zijn oren in de schulden. Een naam registreren kost eenmalig
vijftig dollar, en daarna vijftig dollar per jaar om hem te houden. Moritz
heeft in zijn ethousiasme meer dan 200.000 dollar uitgegeven, in de
veronderstelling dat al die bekende hem een e-mailtje met een aanbod zouden
sturen. Terwijl ik uw leedvermaak deel, zit ik te wachten op een multinational die
met mijn achternaam de beurs opgaat. Of op de nerd met dezelfde achternaam die
ergens op een zolderkamertje de perfecte zoekmachine zit te schrijven. Zijn er intussen misschien nog andere krijnens die op http://www.krijnen.com zitten te wachten? Ieder
bod is welkom. Acht miljoen hoeft niet per se. Ik verzeker u dat de helft van
dat bod serieus in overweging wordt genomen.
© KC 2005
Publishing Platform: Movable Type 3.121
Type Key Profile
Photo Albums: ImageFolio 3.1 Pro
Host: Verio
OS: HP-UX 11i
Webserver: Rapidsite/Apache 1.3.33
Perl: 5.8.6
CGI: CGI/1.1
Database: MySQL 4.0.24-
PHP MyAdmin: 2.6.0-pl3
Syndicate: RSS 1.0
Syndicate: RSS 2.0
Bloglines: Subscription
Spam: Poison
Comment Spam: Captcha!
Creative Commons License
Check Unix Time
Desktop Clock
Check the Color Picker
|