'Dear Friend' gaat ongelezen de prullenmand in
Het behoort nog een week of drie absoluut niet tot de onnozele problemen
waar ik dagelijks mee te kampen heb, zoals bijvoorbeeld zorgen dat er voldoende
zonnebrand, factor 15, voorhanden is. Maar omdat ik over een vooruitstrevende
blik beschik, begin ik me nu alweer met angst en beven af te vragen hoeveel
e-mails er op me staan te wachten als ik weer eens in de buurt van een telefoon
kom waar ik deze Toshiba aan kan hangen.
Wie mijn bijdrage van vorige week gelezen heeft weet dat ik het fenomeen
internetcafé ontdekt en in mijn hart gesloten heb. Daarom zit ik nu, aan een
ander strand dan een week geleden, maar aan dezelfde ruisende Pacific, weer een
verhaaltje te tikken. Met dank aan de juf van de camping, die bereid was om de
stekker van de adaptor van mijn batterypack een uur of vier in het stopcontact
van haar kantoortje te laten zitten. Twee volle batterijen, en ik weet van een
week geleden dat ze per stuk ongeveer tweeëneenhalf uur meegaan, en dat heb ik
wel eens anders meegemaakt. Net als aan de Gold Coast heb ik hier in
Mooloolaba, aan de Sunshine Coast, what's in a name, het is hier net zo
bloedheet als daar, weer een internetcafé ontdekt. Morgen even de floppy daar
mee naartoe nemen, en mijn nieuwste speeltje activeren, een account bij HotMail.
Ik wilde dat ik twee maanden geleden wat ruimer in mijn tijd gezeten had dan
had ik die fantastische service eerder ontdekt en was mijn 'mail on the road'
nu een stuk simpeler geweest. In plaats daarvan heb ik alle mail, die naar mijn
eigen domein gestuurd wordt, door een eenregelig script in de root van mijn
eigen mailserver laten forwarden naar mijn account bij Compuserve. Vrienden en
bekenden, die me graag ergens mee lastig vallen, weten dat en sturen e-mail
naar mijn adres bij Compuserve. Dat is dus allemaal reuze gemakkelijk als je
iedere avond of om de paar dagen in een motel komt waar een uithangbord hangt
met 'Direct Dialing'. De motel-helft van de Australische telefoonstekker aan
het juiste exemplaar uit mijn onvolprezen verzameling stekkertjes en klaar is
kees. Mooi, maar deze vakantie is een sportieve, en er wordt gekampeerd.
Een keer in de week wil ik wel even De Stem Online lezen, mijn stukkie naar
Breda e-mailen en kijken wat er allemaal voor onzin in de mailbox zit. Dankzij
de internetcafés hoef ik niet meer naar een motel en dankzij HotMail kan ik
vanuit welke browser dan ook met mijn post doen wat ik wil. Behalve dan met die
van Compuserve, want dat is geen POP3-account, of weet ik veel wat precies, hij
weigert in ieder geval om zich te laten openen door HotMail. Ik heb er maar
weer eens een uurtje tegenaan gegooid in dat internetcafé, maar al mijn
pogingen waren vruchteloos, en omdat ik er in mijn eigenwijsheid een punt van
ben beginnen te maken, vertik ik het om aan die jongen van dat café te vragen
of ik even mag bellen met die laptop.
Ik zie over een week of wat wel weer als we op bezoek gaan bij bekenden in
de outback van Queensland. Waar ze weer met heel andere problemen te maken
hebben aangaande de ouderwetse snail-mail, want op de desbetreffende boerderij
is acht kilometer van de voordeur naar een brievenbus. Dat is dan nog een
kleine boerderij ook, want in het noorden van de Northern Territories liggen
maar genoeg cattle-farms die 5500 vierkante kilometer beslaan, zo'n zeventig
bij tachtig kilometer. D'r staat nog een hek omheen ook, dus u begrijpt dat er
het nakijken en repareren daarvan een fulltime aangelegenheid is.
Terug naar HotMail. Een aanradertje in het tijdperk van de internetcafés.
Het is gratis, zodat het enige wat je ervoor op de koop toe moet nemen, de
onvermijdelijke reclamebanners zijn. Overigens is er alweer een stuk software
opgedoken, dat al die banners netjes voor je wegfiltert, als ze al te zeer aan
je ogen doen. Ik doe daar niet aan mee, want ik begrijp best dat die service
anders niet gratis te verlenen is en zo schreeuwerig is het bij HotMail nou ook
weer allemaal niet. U neemt maar eens een kijkje op www.hotmail.com. U kunt er
binnen een minuut een account aan het draaien hebben (uwnaam@hotmail. com).
Naar dat adres kunt u rechtstreeks post laten sturen, maar u kunt er ook tot
vier andere accounts op binnen laten komen. Het wijst zich allemaal vanzelf uit.
Wat ik straks wel ga doen, is een filterprogramma installeren waarmee ik
alle ongevraagde post kan verwijderen. Iedere internetter, beginner,
gevorderde, prof of wat daarvoor door moet gaan, weet precies wat ik bedoel.
Doodziek word ik onderhand van alle rommel waar ik nooit om gevraagd heb.
Variërend van aanbiedingen die mijn seksleven zouden moeten verbeteren tot vage
beloftes omtrent het verdienen van een miljoen of zo in anderhalve maand. In
het spectrum daartussen racistisch geleuter, reclameboodschappen die anderhalve
megabyte beslaan, goeroes en messiassen die het net ontdekt hebben.
Ik wed dat een en ander u bekend voorkomt. Ik wed ook dat u zelf al minstens
enkele malen voor filter gespeeld heeft door boodschappen, waarbij u alleen al
aan afzender of aan titelveld kan zien wat voor vlees u in de kuip heeft,
ongelezen naar de prullenbak heeft verwezen. Hier komen de filter, oftewel de
anti-spamming programma's van pas. Spammen is het ongevraagd bestoken van
e-mailadressen met rommel, al dan niet in veelvoud.
De term schijnt voor het eerst gebruikt te zijn door John Cleese of een van
zijn discipelen in een oude Monty Python. Voor een beetje cybersurfer moet het
een koud kunstje zijn om uit te vinden welke, want ik weet dat er sites zijn
waar alles wat ooit in Monty Python gezegd is, door het nageslacht door te
vlooien is. Hoe dan ook, er blijken zoveel mensen te zijn die zich flink
ergeren aan al die niet gewenste mail, dat daardoor een levendige markt voor
programmeurs ontstaan is, die filterprogramma's schrijven. Op de internetpagina
van De Stem Online vindt u een aantal links naar de sites waar ze gedownload
kunnen worden. Daar zitten zowel free- als shareware-, als demoversies bij.
Vanwege voor de hand liggende redenen kom ik de komende weken niet aan
vergelijken toe, maar zoek in ieder geval naar een belangrijke optie in de
aanbevelingen: de mogelijkeid om niet gewenste mail op de server van uw
provider te laten killen door het filterprogramma. Aan een filter dat eerst een
video van anderhalf megabyte binnenhaalt om vervolgens te concluderen dat u het
niet gehad had willen hebben en het pas daarna weggooit, daar heeft u niet
zoveel aan. Of stuur om te beginnen een mailtje naar de helpdesk van uw
provider om te vragen of überhaupt de mogelijkheid bestaat om mail ongelezen te
deleten. Ik weet dat het bij de goede oude Unix-servers wel kan, maar ik weet
niet of het een optie is bij een NT-server.
Filteren leer je na het installeren van zo'n programma al doende, vermoed
ik. Je begint met het aangeven van welke e-mailadressen je sowieso geen mail
wil hebben, een ieder kent er waarschijnlijk wel een paar. Daarna leer je al
snel dat je ook kan filteren op strings in de tekst, zoals op schuttingwoorden
en dergelijke. Of op bijvoorbeeld 'Dear Friend', wat nogal eens boven uit
Amerika afkomstige ongevraagd reclame staat. Ik heb nog nooit van mijn leven
van een echte vriend, en ook niet van een andere bekende of onbekende, een
e-mail gekregen waar 'Dear Friend' boven stond. U wel? Ik bedoel maar, weg
ermee.
Wie weet waar en wanneer de term 'spamming' voor het eerst gebruikt is, zou
me een lol doen dat te mailen naar lkrijnen@hotmail.com. Als u er maar geen
'Dear Friend' boven zet.....
© KC 2005
Publishing Platform: Movable Type 3.121
Type Key Profile
Photo Albums: ImageFolio 3.1 Pro
Host: Verio
OS: HP-UX 11i
Webserver: Rapidsite/Apache 1.3.33
Perl: 5.8.6
CGI: CGI/1.1
Database: MySQL 4.0.24-
PHP MyAdmin: 2.6.0-pl3
Syndicate: RSS 1.0
Syndicate: RSS 2.0
Bloglines: Subscription
Spam: Poison
Comment Spam: Captcha!
Creative Commons License
Check Unix Time
Desktop Clock
Check the Color Picker
|