Winkelen op het Word Wide Web
Ik heb weer een nieuw winkeltje ontdekt op het World Wide Web en daar zal
meneer Van Breukhoven van de Free Record Shop niet blij mee zijn. Het is
CD-world, een toko in cyberspace, waar je muziek-cd's kan bestellen. Tegen
tarieven waar de Nederlandse platenboeren best wel tegenop kunnen, maar ons
desondanks al jarenlang proberen wijs te maken dat een cd in Nederland
écht tussen de veertig en vijftig gulden kosten moet.
Ik had hier al eens verteld over die geweldige Cyberian Outpost,
gespecialiseerd in alles wat met computers te maken heeft. Je kunt op je gemak
met je browser door hun pagina's wandelen, prijzen vergelijken, plaatjes van de
hardware bekijken en eventueel een bestelling plaatsen.
De aanschaf wordt met een credit-card verrekend, dus het nummer daarvan moet
je even doorseinen. Wie al die verhalen over onveilige transacties op de
elektronische snelweg gelezen heeft en dat geen lekker idee vindt, die kan dat
nummer ook even doorfaxen, no problem. Net alsof een fax niet afgetapt kan
worden, maar dat even terzijde.
Overigens snap ik niet waarom ik me überhaupt druk zou moeten maken over de
beveiliging van zo'n transactie. Stel dat er volgende week een afschrijving op
de maandelijkse afrekening van die card prijkt die ik niet thuis kan brengen.
Ik heb nergens een handtekening gezet, dat bedrag is dus gewoon gejat, en als
ik daarover bij de uitgever van de credit-card aan de bel trek, krijg ik dat
geld netjes teruggestort. American Express een beetje kennende, zoeken die het
daarna zelf wel uit, en zeer grondig.
De afgelopen week maar weer eens wat in mijn winkelwagentje gegooid bij
Cyberian: een Apple Quick Take 150. Dat is een digitale camera die me de
komende maanden ongetwijfeld goede diensten zal gaan verlenen bij het in de
steigers zetten van mijn eigen home-page. Ik kan er lekker melige foto's mee
maken van de kat, of van mezelf terwijl ik scheel kijk of mijn tong uitsteek en
die via een kabeltje in de computer pompen. Paint Shop Pro eroverheen om te
converteren naar het GIF-format en een passende uitsnede te maken en daar
staat-ie. Die goedkoopste Quick Take die ik in Nederland heb kunnen vinden was
over de vijftienhonderd gulden. In de Cyberian Outpost kost-ie 689 dollar, een
dollar of twintig verzendkosten erbij, binnen 48 uur bezorgd door DHL kwam hij
op nog geen f. 1150,-.
Invoerrechten en BTW? Nog steeds hetzelfde verhaal als er software uit
Amerika binnenkomt: niemand die me daarmee lastig valt. Nou zal dat met zo'n
camera misschien anders zijn, want die weegt iets meer dan een paar floppies of
een cd, en de doos heeft iets meer volume. Maar als een douanier hier, die ook
maar gewoon zijn werk doet, er een naheffing op plakt, dan wordt de totaalprijs
iets van dertienhonderd gulden en heb ik mezelf nog steeds tweehonderd gulden
bespaard.
Intussen baalde ik er nog steeds van dat ik nog geen winkeltje had gevonden
waar gewone muziek cd-tjes tegen Amerikaanse prijzen te vinden waren. Er waren
al tientallen van die toko's, maar het probleem was tot nog toe dat ze zich
allemaal beperkten tot de Amerikaanse markt, terwijl sommigen ook in Canada en
Hawaii leverden, maar daar schoot ik dus niet zoveel mee op. Er is ook nog de
Virgin Megastore, zowel via Compuserve als het World Wide Web benaderbaar. Ook
maar gauw vergeten, want Virgin is Engels, dus worden de prijzen niet alleen in
ponden verrekend, maar bovendien zijn cd's in Engeland nauwelijks goedkoper dan
in Holland. Had ik ook al niks aan.
Maar er moest daar verdorie toch ergens één winkel in die
elektronische hemel hangen, waar ik aan mijn trekken kon komen? Natuurlijk
bleek-ie er te zijn, CD-world, het was, zoals altijd, gewoon een kwestie van
goed zoeken. De home-page is van ongeveer dezelfde opmaak als van veel
zoek-programma's.
Verschillende lichtblauwe vensters waarin je de naam van de artiest die je
zoekt, op kan geven, of van de platenmaatschappij, of desnoods nog smallere of
bredere categorieën. For old time's sake tikte ik natuurlijk meteen de naam
beatles als search-string in en jawel, meteen volgde een uitgebreid overzicht
van vrijwel alles wat de Fab Four ooit opgenomen hebben. Alle oude lp's waren
op 13 dollar en 77 cent geprijsd, omgerekend 22 gulden. Bent u daar nog, meneer
Breukhoven? Voor Sinterklaas bestel ik voor mezelf With The Beatles, Beatles
For Sale, Sergeant Pepper's en Help! Die lp's had ik vroeger allemaal al, maar
ze zijn stuk voor stuk gesneuveld tijdens verjaardagsfeestjes of als er
s'nachts vanuit de kroeg nog wat vrienden meegingen, u kent dat wel.
De hoezen heb ik gelukkig nog, dus daar gaat een mooi lijstje omheen. Voor
die cd's geldt hetzelfde als voor wat ik bij de Cyberian Outpost koop. Zelfs al
laten ze me 4,9 procent invoerrechten en 17½ procent BTW betalen dan nog
komt het hele pakketje op 110 gulden, vijftig of zestig gulden beneden de
winkelprijs. Ik vind mevrouw Breukhoven een aardige meid, maar bij de Free
Record Shop zien ze mij niet meer.
Overigens heb ik de afgelopen week voor de zoveelste maal moeten constateren
dat de elektronische snelweg niet bepaald overloopt van humor. Ik had in het
NL-computerforum van Compuserve, een openbaar gebiedje waarin whizz-kids elkaar
van nuttige tips voorzien, aan iemand die dat al had, een vraag gesteld over
ISDN. Ik moet tenslotte toch weten waar ik over lul, zo eindigde die boodschap.
Dat mocht dus niet van een sysop die mijn bericht als de weerga uit het
openbare gebied verwijderde, maar het wel doorsluisde naar het
privé-adres van degene waaraan ik de vraag gesteld had. Ik raadde die
censor per ommegaande post aan om eens in de Dikke (sorry, mag dat wel?) van
Dale te kijken, waarin hij kan constateren dat het werkwoord lullen niets te
maken heeft met het mannelijk geslachtsdeel, zoals hij blijkbaar
veronderstelde. Ik bedankte hem verder voor het aandragen van het onderwerp
voor mijn volgende rubriek, iedere zaterdag 110.000 exemplaren! kon ik niet
nalaten er voor de gein aan toe te voegen. Dat was helemaal tegen het zere
been. Er volgde een nog bozer briefje, en zo zouden we nog wel even door kunnen
gaan. Mijn probleem is blijkbaar dat ik mezelf niet al te serieus neem, hetgeen
kennelijk altijd en onvermijdelijk tot misverstanden moet leiden met mensen die
dat wel doen.
Een paar weken geleden bood Compuserve ineens de gelegenheid om lokaal in te
gaan bellen op een snelheid van 28K8. Dat klonk veelbelovend, maar de ellende
die eruit voorgekomen is zal ik u hier besparen. Ik bel weer gewoon met
Amsterdam, sinds deze week overigens ook op 28K8. Het zal wel weer goed komen,
maar waar het hier even om gaat, is dat de modems in de elf steden waar je als
Compusurfer lokaal in kan bellen, aan een netwerk van France Telecom hangen.
Nou zal die mooi wezen, schreef ik in twee Nederlandse forums, zit ik al
weken lang ieder avond een flesje Australische wijn te ontkurken zolang dat
hautain stuk vreten van een Chirac atoombommen laat ontploffen, en dan zal ik
me daar ineens van een Frans netwerk gebruik moeten gaan maken? Dat kan toch
niet?
Ook de ironie in die twee zinnen was aan niemand besteed. Er volgde een
aantal bijzonder kwade reacties, twee schreven er bloedserieus het roerend met
me eens te zijn, en eentje vond dat ik te veel dronk. De boze briefschrijvers
heb ik nog gevraagd of ik die jonge Franse drugstoeristen, die in Breda
dagelijks de weg naar de dichtsbijzijnde shop du café vragen nu straal
moet negeren of dat ik ze verder mag helpen. Daar heb ik helaas geen antwoord
meer op gekregen...
© KC 2005
Publishing Platform: Movable Type 3.121
Type Key Profile
Photo Albums: ImageFolio 3.1 Pro
Host: Verio
OS: HP-UX 11i
Webserver: Rapidsite/Apache 1.3.33
Perl: 5.8.6
CGI: CGI/1.1
Database: MySQL 4.0.24-
PHP MyAdmin: 2.6.0-pl3
Syndicate: RSS 1.0
Syndicate: RSS 2.0
Bloglines: Subscription
Spam: Poison
Comment Spam: Captcha!
Creative Commons License
Check Unix Time
Desktop Clock
Check the Color Picker
|